Header recensie het licht is hier feller
Header recensie het licht is hier feller

Het licht is hier veel feller; vader en dochter tegenover elkaar in een MeToo situatie

Door: Nadine
31/12/2020
2 min

De Duitse tekstschrijver, blogger en redacteur Mareike Fallwickl bracht vorig jaar haar debuut Donkergroen bijna zwart uit in Nederland. Het licht is hier veel feller is haar tweede boek.

Het licht is hier veel feller gaat over een ontwricht gezin. De vader, Maximilian Wenger, was een bestsellerauteur maar heeft al jaren niets meer geschreven. Zijn vrouw heeft hem uit huis gezet voor een stuk jongere fitnessinstructeur. Wenger verwaarloosd zichzelf en gebruikt te veel drank en drugs. Hij heeft een vervelend karakter, want hij is heel vol van zichzelf. In zijn kleine nieuwe huurwoning ontvangt hij brieven die aan de vorige bewoner zijn geadresseerd. Hij leest de brieven en raakt daardoor geïnspireerd, hij begint weer met schrijven. Zijn zeventienjarige dochter Zoë leest de brieven ook, buiten Wengers weten om.

Zoë

Zoë heeft een hekel aan haar ouders maar wel een hele goede band met haar jongere broertje. Hun ouders zijn beide egoïstisch, ze maken zich vooral druk om hun eigen leven terwijl ze denken alles voor de kinderen over te hebben.

Zoë komt terecht in een MeToo situatie, net zoals de schrijfster van de brieven. Ze is teleurgesteld in mannen; haar liefde, vader en aanrander. Zoë haar emoties komen tot een onvermijdelijke ontploffing wat voor veel opschudding zorgt.

Maatschappelijk vraagstuk

Het licht is hier veel feller gaat over het maatschappelijk vraagstuk: hoe ver mag en kan een man gaan, wanneer is het uitlokking, kan het überhaupt uitlokking zijn en heeft een vrouw zelf schuld aan ongewenst seksueel gedrag. Zoë en Wenger staan lijnrecht tegenover elkaar in hun mening over machtsmisbruik door mannen. Het is interessant om in één boek beide kanten belicht te zien. De ouders zou je soms wel door elkaar willen schudden; luister nou eens naar wat je kind zegt! Ze hebben beide een erg groot blok voor een hoofd. Ze luisteren niet en snappen nog minder. Dat irriteert af en toe.

Wisseling in perspectief

De hoofdstukken wisselen af tussen vader Wenger, dochter Zoë en de mysterieuze brievenschrijfster. Wat ik wel vreemd vind is dat de hoofdstukken van Zöe vanuit de ik-vorm zijn geschreven en de hoofdstukken van Wenger zijn vanuit de alwetende verteller geschreven. Het zou logischer zijn om dat hetzelfde te houden, ook omdat de personages nauw aan elkaar verwant zijn.

Schrijfstijl

De schrijfstijl van Fallwickl is modern, vlot en recht voor zijn raap. Het knalt er meteen in met de openingszin: ‘Het is 11:23 uur en Wenger probeert zichzelf af te trekken bij Een storm van liefde. Hij kijkt naar de blonde actrice, zijn pik komt niet in beweging.’

Foto Nadine
Nadine