Recensie

Adèle: "Zonder twijfel een vakvrouw en een opzienbarend mens."

Header Adele

In Het rijke leven van Adèle Bloemendaal brengt Henk van Gelder een ode aan het veelvoudig talent van Adèle. Bij de naam Adèle denk je tegenwoordig misschien in eerste instantie aan de Engelse zangeres. Maar in dit geval gaat het om Adèle Bloemendaal, de Amsterdamse actrice, zangeres en cabaretière die begin 2017 overleed. Bekend van vele carnavals hits, rollen in de tv-serie Het schaep met de 5 pooten en van haar theaterprogramma’s. Minstens net zo berucht was Adèle vanwege vele afzeggingen, haar Playboy foto’s op 50-jarige leeftijd en openhartigheid over haar minnaars, plastische chirurgie en het feit dat ze regelmatig klussen deed alleen voor de poen.

Dame met een verhaal

Kortom, een dame met een verhaal. Een verhaal dat Henk van Gelder in Het rijke leven van Adèle Bloemendaal op vlotte wijze uit de doeken doet. In korte, chronologische hoofdstukken word je meegenomen door het leven van Bloemendaal. In vogelvlucht door haar jeugd, maar pas echt interessant wordt het wanneer ze op 20-jarige leeftijd met haar eerste man - van wie ze de naam Bloemendaal overhield - naar Amerika vertrekt. Het Amerikaanse avontuur, en het huwelijk, zitten er een paar jaar later op, en dan begint ze in Nederland door te breken als actrice, zangers en cabaretière. Al snel kent iedereen haar naam.

"Wanneer het minder met haar ging, sloot ze zich volledig van iedereen af."

Geen blad voor de mond

Adèle stond vaak garant voor pittige uitspraken en nam zelden een blad voor de mond. De anekdotes over haar tijd in Amerika, de opnames van een reclame voor chocoladereep Bros en haar shoot voor Playboy staan garant voor mooie verhalen. Maar zo openhartig als ze aan de ene kant leek te zijn, zo gesloten was ze eigenlijk. Ze liet niemand echt dichtbij haar komen. Wanneer het minder met haar ging, sloot ze zich volledig van iedereen af. En ook theaterprogramma’s die nog op de agenda stonden werden dan zonder pardon door haar afgezegd. Eigenlijk alle vrienden en collega’s die in het boek aan het woord komen hebben wel zo’n verhaal. En uiteraard laat dat z’n sporen na.

Opzienbarende vakvrouw met triest einde

Dat is eigenlijk ook de trieste conclusie van dit boek. Adèle was zonder twijfel een vakvrouw en een opzienbarend mens, je hoefde je nooit te vervelen als zij in de buurt was. Maar door haar nukken raakten toch veel mensen van haar vervreemd en stierf ze als een eenzame vrouw die (vrijwel) niemand in haar kleine wereldje toeliet. Het dramatische einde met hereninfarct en de totale stilte in het Amsterdamse verzorgingshuis worden warm beschreven door Henk van Gelder. Het totale plaatje is daarmee compleet.

Wil je altijd op de hoogte zijn van de boeken binnen jouw favoriete genre? Stel je voorkeur in en ontvang updates.