Column

Dan Brown en William Blake

20-10-2017
Dbwbheader

Eindelijk is hij dan uit, Oorsprong. Hoewel kunst iets minder op de voorgrond staat dan in de vorige boeken van Dan Brown, is er een belangrijke rol weggelegd voor twee kunstenaars: William Blake en Gaudí. Zonder verder iets te verklappen over Oorsprong, vertellen we je de komende weken meer over deze twee heren. Vandaag: William Blake.

William Blake

William Blake is moeilijk in één hokje te stoppen. Hij staat bekend als schrijver en dichter, maar maakte ook schilderijen, gravures en tekeningen. Hij werd 260 jaar geleden geboren in Londen. Hij was het derde kind van zeven in het middenstandsgezin Blake. William Blake was nogal koppig. Zijn ouders wisten hem lang genoeg op school te houden om te zorgen dat hij leerde lezen en schrijven. Op zijn tiende haalden ze hem dan eindelijk van school af en kreeg hij thuis les van zijn moeder.

Visioenen
Op zijn 14e ging hij in de leer bij graficus James Basire. Bij Basire moest hij een tijd in Westminister Abbey doorbrengen om daar afbeeldingen te kopiëren. Daar kreeg hij visioenen van Jezus, zijn apostelen en een processie van monniken, waarbij hij zelfs hun gezang kon horen. Dat was niet de eerste, noch de laatste keer dat Blake visioenen zag. Zo zag hij het gezicht van God boven de Thames hangen, en ontdekte hij een stel engelen in een boom in de straat waar hij geboren was. Deze visioenen sijpelden ook door in zijn werk. Op zijn schilderijen zie je veel engelen terug en veel van zijn schrijfwerk wordt als profetisch beschouwd, waarvan ‘Jerusalem’ en ‘The Four Zoas’ het bekendste zijn.

Painting

The Great Red Dragon and the Woman Clothed with the Sun, William Blake, 1805

Royal Academy
Op zijn 21ste werd Blake toegelaten op de Royal Academy, waar hij flink zijn kont tegen de krib gooide. Hij rebelleerde vooral tegen de stijl die op dat moment veel gebruikt werd. Hij vond dat deze stijl, van onder andere Rubens, maar onaf was. De directeur van de academie ging prat op 'algemene schoonheid' en 'algemene waarheid', maar Blake vond dat alleen idioten generaliseren en vond de directeur een hypocriet. Blake haalde zijn inspiratie liever bij de oude meesters als Michelangelo en Raphael vandaan. Zijn aversie tegen de Academy was dus vooral gericht tegen die directeur. Tentoonstellen bij de Academy? Daar had Blake geen problemen mee. Tussen 1780 en 1808 deed hij dat meerdere keren.

The Marriage of Heaven and Hell
Blake illustreerde veel gedichten en verhalen van andere schrijvers, soms geholpen door zijn vrouw, maar hij schreef zelf ook de nodige werken. The Marriage of Heaven and Hell wordt beschouwd als zijn belangrijkste prozawerk.

Hoewel hij in zijn tijd weinig populair was en maar met moeite rond kon komen van zijn werk, wordt hij nu beschouwd als een van de belangrijkste mensen uit de geschiedenis van Engeland. William Blake stierf in 1827 op 69-jarige leeftijd.

Dan Brown-pagina

Wil jij niets missen wat betreft Dan Brown? Houd dan deze pagina in de gaten voor recensies, winacties, weetjes en meer.