Recensie

De negen kamers: "Een wonderlijk debuut."

16-2-2018
Header De Negen Kamers

Jonas heeft al tijdenlang vreselijke hoofdpijnen. Juist op het moment dat hij alleen thuis is, worden ze vrijwel ondraaglijk en gebeuren er rare dingen. In zijn debuut De negen kamers, waarmee hij tijdens de Diorapthe Literatour Prijs 2017 de publieksprijs binnen wist te slepen, neemt Peter-Paul Rauwerda zijn lezers mee naar een bizarre wereld waarin niets is wat het lijkt. Met zijn kleurrijke schrijfstijl weet hij je telkens weer op het verkeerde been te zetten. Net wanneer je denkt te begrijpen wat er aan de hand is, neemt het verhaal voor de zoveelste keer een ongelooflijke wending en zit je, samen met hoofdpersoon Jonas, weer gevangen in een nachtmerrie waaruit niet te ontsnappen valt.

"De auteur heeft een fantastische puzzel voor zijn lezers in elkaar gezet en eenmaal aan die puzzel begonnen, moet en zal je hem oplossen."

Het boek deed mij op veel punten denken aan Alice in Wonderland: het hoofdpersonage verdwaalt in een wonderlijke wereld en ontmoet daar de meest bijzondere personages. Het spookachtige huis met zijn vreemde kamers die elk een wereld op zich vormen; het lijkt allemaal al eens eerder beschreven en tegelijkertijd is het verhaal toch zo ontzettend origineel en intrigerend.

Hoewel het boek niet helemaal mijn stijl is, kon ik het maar moeilijk wegleggen en hield het verhaal me tijdens het lezen moeiteloos in zijn macht. De auteur heeft een fantastische puzzel voor zijn lezers in elkaar gezet en eenmaal aan die puzzel begonnen, moet en zal je hem oplossen. Dankzij de sprongen in de tijd die het verhaal regelmatig maakt en de afwisseling tussen ‘werkelijkheid’ en fantasie blijf je je steeds maar weer afvragen wat er toch gaande is: lijdt de hoofdpersoon aan waanideeën? Is hij, zoals regelmatig geïnsinueerd wordt, ernstig ziek en zijn al zijn belevenissen slechts koortsdromen?

Omgeven door mystiek

Deze vragen bleven mij tijdens het lezen en ook lang daarna maar bezighouden en eerlijk: ik ben er nog niet achter. Het verhaal balanceert continu op het randje van een verklaring: voor je gevoel ligt de uitleg van alles om een hoekje te wachten, maar kom je er steeds nét niet bij. En ook het eind laat voldoende aan de verbeelding over. De auteur heeft besloten de betovering niet te verbreken en de magie van het boek voor altijd in stand te houden. Ook wanneer je het boek uit hebt, blijft het omgeven door mystiek en mag je als lezer je eigen invulling geven aan hetgeen je zojuist gelezen hebt.

De negen kamers is een modern sprookje waarin de liefde en de strijd tussen goed en kwaad de rode draad vormen. Een uitermate bijzonder, boeiend en meeslepend verhaal voor wie houdt van fantasie en mysterie. Een boek dat je niet gemakkelijk loslaat en dat je nog lange tijd bij zal blijven. 

Wil je altijd op de hoogte zijn van de boeken binnen jouw favoriete genre? Stel je voorkeur in en ontvang updates.