Stephanie Mailer header
Stephanie Mailer header
Recensie

De verdwijning van Stephanie Mailer van Joël Dicker is een aanrader voor de liefhebbers van De waarheid over de zaak Harry Quebert

17-06-2019

In 2014 kwam De waarheid over de zaak Harry Quebert van Joël Dicker uit, welke direct boek van de maand werd bij DWDD en bejubeld door de pers. Later verscheen ook nog Het huis van de Baltimores, maar qua genre en opbouw lijkt De verdwijning van Stephanie Mailer meer op zijn eerste boek. Dit zorgde er ook voor dat de verwachtingen hoog waren. Eerlijker nog: ik zat met smart te wachten op dit boek. Hoewel het boek voor het grootste gedeelte voldeed aan die verwachtingen, heeft het niet wat De waarheid over de zaak Harry Quebert wel had.

Viervoudige moord in Orphea

We starten in het boek in Orphea, een kleine badplaats vlakbij de Hamptons. Het is 4 juli 1994 en er vindt een viervoudige moord plaats. De twee politieagenten, Jesse Rosenberg en Derek Scott leiden het onderzoek en vangen de moordenaar. Althans, dat denken ze op dat moment. 20 jaar later komt een journaliste genaamd Stephanie Mailer in het dorpje en vertelt Jesse dat hij destijds verkeerd zat. Dag later verdwijnt ze. Jesse neemt het hele onderzoek weer onder loep en 633 bladzijdes later weten we precies hoe de vork nou echt in de steel zat die bewuste avond.

Heden vs verleden

Op een slimme manier laat Dicker zowel het heden als verleden leven alsof je erbij bent. Daarvoor laat de gesprekken uit het verleden afspelen als flashbacks. Hierdoor vermijdt de: “en toen zei ik, en hij zei”-passages. Je leeft met de personages zowel in het heden, als in het verleden. En geeft je een volledig beeld van wat er afspeelde.

Dertig personages

In de Verdwijning van Stephanie Mailer komen vrij veel personages aan het woord. Achterin het boek vind je dan ook een overzicht met de belangrijkste personages die in het boek voorkomen; dertig in totaal. Van die dertig laat hij zes zelf aan het woord komen. In het begin zorgt dat ervoor dat je lastig in het verhaal komt, hoewel je dan nog maar met drie te maken hebt. Een hoofdstuk telt in het begin slechts een bladzijde of 3, en wordt gevolgd door een hoofdstuk vanuit een ander personage. Het duurt lang voor je de personages goed leert kennen. Als je eenmaal de namen en verhoudingen weet, leest het boek enorm vlot.

Sowieso een aanrader

Joël Dicker heeft het talent om de verhaallijnen zo ingenieus te bedenken. Hij geeft steeds kleine puzzelstukjes aan je die het grotere geheel laten zien. Maar niet elk puzzelstukje past erin, waardoor je meerdere keren op een dwaalspoor wordt gezet. Uiteindelijk wil, en moet je weten wat er gebeurde op die 4de van juli in 1994. Mocht De waarheid over de zaak Harry Quebert gelezen hebben; stel je verwachtingen iets bij. Het begin is namelijk net iets te roestig daarvoor. Mocht je overigens het boek over Harry Quebert niet gelezen hebben, dan is De verdwijning van Stephanie Mailer nog steeds iets dat je gelezen moet hebben. Het is een boek weet de spanning vast te houden tot de laatste pagina