Recensie

De vrouw in het raam: "Grote onderhuidse spanning op een paar vierkante meter."

27-2-2018
Header De Vrouw In Het Raam

A.J. Finn is het pseudoniem van Daniel Mallory. Samenwerkingen met J.K. Rowling, Karen SlaughterNicci French en Patricia Cornwall hebben hem geïnspireerd tot het schrijven van The woman in the window. De filmrechten van dit boek zijn inmiddeld verkocht aan Fox en recentelijk is het boek in het Nederlands verschenen onder de titel De vrouw in het raam.

A.j. Finn verhaalt vanuit het perspectief van de aan pleinvrees lijdende Anna. Haar leven speelt zich binnenshuis af en de enige contacten die ze heeft zijn met haar arts, haar fysiotherapeut, haar huurder en de online contacten via haar werk als online psycholoog.

Anna Fox woont alleen in Harlem, New York. Haar man heeft haar verlaten en haar kind meegenomen. Sinds ze een auto-ongeluk heeft gehad, durft Anna niet meer naar buiten. Zodra ze probeert buiten te komen, krijgt ze namelijk een angstaanval. Ze blijft daarom binnen, maar hoe langer ze binnenblijft, hoe slechter het met haar gaat. Ze drinkt meerdere flessen wijn per dag en slikt veel medicijnen. Ze slaapt veel en weet de helft van de tijd niet meer wat ze die dag heeft gedaan.

“Op mijn salontafel staan de resten van mijn avondmaaltijd: twee tot de laatste druppel geleegde flessen merlot en vier potjes pillen.” 

(p.140).

Om toch op de hoogte te blijven van wat er in de wereld gebeurt, observeert ze haar buren door de lens van haar Nikon-camera. Als ze op een dag weer eens staat te gluren, ziet ze dat er in het huis tegenover dat van haar een vrouw wordt vermoord. In shock belt ze de politie, maar ze vergeet een foto te maken. Wanneer de politie is aangekomen, is er echter geen lijk of druppeltje bloed te bekennen. Gezien de staat waarin Anna verkeerde toen ze getuige was van de moord, gelooft niemand haar. 

Toch denkt Anna te weten wat ze heeft gezien. Het was geen waanidee onder invloed, het gebeurde echt. Of toch niet? Hoe kan ze erachter komen of er echt iemand is vermoord, en is ze wel veilig in haar eigen huis?

“Ik moet nadenken alvorens te handelen. Ik kan me geen vergissingen veroorloven. Ik heb geen bondgenoten.” 

(p.347)

De vrouw in het raam is een gelaagd boek. In het eerste deel wordt de situatie van Anna beschreven. Je krijgt al snel medelijden met haar, maar wilt ook niet dat ze zwelgt in zelfmedelijden. In meerdere terugblikken komen we stukje bij beetje meer te weten over de achtergrond van Anna en hoe ze zo is geworden. Ondertussen word je als lezer constant heen en weer geslingerd tussen het gevoel dat Anna de moord inderdaad heeft verzonnen in haar benevelde toestand en het gevoel dat de moord wel echt is gebeurd en iemand haar erin wil luizen. De eenzaamheid van Anna wordt heel schrijnend omschreven door A.J. Finn, je ziet zo voor je hoe Anna verloren en verward door haar huis loopt. Tot het einde blijf je twijfelen of de moord wel echt was, en de spanning loopt hoog op. Het is een broeiende, onderhuidse spanning, een gevoel dat opborrelt zonder dat er veel actie bij komt kijken. Anna komt tenslotte haar huis niet uit. Maar juist doordat het verhaal beperkt blijft tot een kleine oppervlakte, blijft de spanning sterk geconcentreerd, totdat die tot een climax komt.

De vrouw in het raam is een boek dat je echt niet meer weglegt als je erin bent begonnen. Ga er goed voor zitten en controleer nog even of alle ramen en deuren van je huis wel op slot zitten!

Wil je altijd op de hoogte zijn van de boeken binnen jouw favoriete genre? Stel je voorkeur in en ontvang updates.