Recensie

De wereld gedeeld door twee: "Mist de uitdieping die maakt dat het universeel wordt"

24-1-2017
Miroesja Header


Feestbeest wordt vrijwilliger

Soms begint een boek gewoon niet goed. Helaas is dit bij De wereld gedeeld door twee zo. De eerste twee zinnen zijn kort en horen voor mij één zin te zijn. Overkoombaar, natuurlijk, maar de toon is gezet en ik kan alleen maar hopen dat de inhoud interessant is.

Het verhaal wordt beschreven door Freddy, een jonge man die het leven leeft van een geslaagde alleenstaande man in Amsterdam: feesten, drinken, drugs, vrouwen en hard werken. Opscheppen over zijn succesjes tegenover zijn vriend, waarna een week werken volgt en weer een weekend vol feest.

Freddy is opgegroeid met een broer en vader, zijn moeder heeft hen tijdens zijn jeugd verlaten en is met een andere man getrouwd. Het contact is niet hersteld. Als het dan op een dag helemaal mis gaat kiest Freddy er voor zijn wereld te verlaten om vrijwilligerswerk te gaan doen in het regenwoud van Equador. Daar ontmoet hij Alessa, een jonge vrouw die noodgedwongen woont bij de sjamaan van het dorp, samen met haar mismaakte broer.

De levens van beide vermengen zich en elk moet dealen met zijn demonen, de sjamaan letterlijk vaak als dienaar hierin.

Feestje

Onbezorgd even lezen

Peeperkoorn schrijft in korte zinnen, staccato bijna. In het eerste deel vooral duidend, gaandeweg neemt het verhaal je meer mee en wordt het meer beeldend. Dat maakt dat je je als lezer meer kunt inleven en het regenwoud mee ingenomen wordt. Vooral daar waar Alessa het onderwerp is lukt dit goed. Dan wordt het een verhaal een boek. Wat mist is de gelaagdheid, de uitdaging. Daarvoor blijft het helaas te vlak en eendimensionaal.

De thema’s dood en verlatenheid die worden aangestipt, bieden ook echt perspectief voor een goed verhaal, maar missen de uitdieping die maakt dat het universeel wordt. Titel en kaft geven een voorzet, helaas schiet Peeperkoorn net niet in. Wat overblijft is een prima boek voor in de trein of als je zin hebt in een onbezorgd aantal uurtjes lezen.

Carlien

Volgens mij kon ik eerder lezen dan praten en ook nu maak ik nog vrijwel elke dag tijd voor een boek. Ik kan als een groupie voor de boekwinkel staan in afwachting van het nieuwste juweeltje van mijn lievelingsauteurs en dan dagenlang man en kinderen verwaarlozen om " nog één bladzijde te lezen. Daarom zijn kookboeken geliefd : ze stillen mijn leestrek én verleiden me tot het creëren van iets lekkers. En dan is het gezin ook weer gelukkig en vergeven ze me mijn leesverslaving. Ik hoop dat ik je kan inspireren met mijn reviews. Veel leesplezier, Carlien van der Vlugt.