Windmill 384622 960 720

Dit is het mooiste ooit - Nederland in ideeën

05-11-2015

Dit is het mooiste ooit' is de derde editie in de succesvolle reeks ‘Nederland in ideeën’, waarin toonaangevende wetenschappers, ondernemers en kunstenaars hun meest waardevolle inzichten delen. Dit jaar geven onder anderen Peter van Uhm en Ben Tiggelaar antwoord op de vraag van Viktor&Rolf: ‘Wat is het mooiste dat je ooit hebt gezien?’ In dit artikel nemen we een kijkje in het boek.

Bekende vraagstellers

Nederland in ideeën is een project waarvoor ieder jaar iemand één vraag stelt aan 99 toonaangevende Nederlanders. Het stellen van een goede vraag is niet eenvoudig: het vergt een scherpe blik, creativiteit en een originele kijk op de wereld. Vorig jaar was Paulien Cornelisse de vragensteller (met: ‘Welk inzicht uit je vakgebied kan anderen helpen in het dagelijks leven?’). Dit jaar waren het er twee: het wereldberoemde designersduo Viktor&Rolf met de vraag: ‘Wat is het mooiste dat je ooit hebt gezien?’

Toonaangevende wetenschappers, ondernemers en kunstenaars gaven antwoord op deze vraag in Dit is het mooiste ooit. In dit artikel nemen we een kijkje in het boek en maak je kennis met kleine delen uit de verhalen van Toon Tellegen, Job Smeets en Kim.

Viktor Rolf 004

Dit is het mooiste ooit

Expertise
Of het nu om cabaretiers, natuurkundigen of economen gaat: allemaal hebben ze een expertise opgebouwd die vaak lastig te delen is met het brede publiek. De vraag ‘Wat is het mooiste dat je ooit hebt gezien?’ blijkt hun werelden echter te verbinden en toegankelijk te maken voor ons allen. Dat maakt deze bundel uniek en Tim van Opijnen en Mark Geels hopen dat hij je zal inspireren en uitdagen, en wellicht ook de ogen zal openen voor vele nieuwe vormen van schoonheid om je heen.

Schoonheid
Schoonheid is nooit objectief. Het wordt door de een gevonden in iets wat triviaal is voor de ander. Dit bleek ook uit de antwoorden: voor sommigen is schoonheid een doel waar jaren naar is gezocht, voor anderen is het juist het begin van iets onverwachts. Sommigen vinden het mooiste in de mens zelf, anderen vinden het ver van de bewoonde wereld, of in abstracte ideeen.

‘Het mooiste wat ik ooit heb gezien en gehoord’
‘Op 27 oktober 1963 ging ik ’s avonds vanuit Utrecht naar Amsterdam. Om kwart voor twaalf zat ik links in de zaal op ongeveer de tiende rij in het Concert-gebouw. Ik was vaak naar nachtconcerten geweest, maar nooit had ik vooraf zo’n opwinding gevoeld als die avond.
Iets na middernacht kwamen McCoy Tyner, Elvin Jones en Jimmy Garrison op, en meteen daarna John Coltrane. Applaus, gejuich. Coltrane ging iets rechts van het midden op het podium staan, zei niets, wachtte even terwijl hij werd gefotografeerd, zette toen zijn sopraansax aan zijn mond en begon te spelen. ‘My Favorite Things’.
Die muziek en John Coltrane die daar stond, in een zwart pak, ernstig, nauwelijks of niet bewegend terwijl hij speelde, ondergedompeld in een soort branding van piano, bas en drums, waaruit hij telkens omhoogschoot en krijste, jubelde, als een meeuw in een storm aan de kust, dat is het mooiste dat ik ooit heb gezien en gehoord‘. – Toon Tellegen, 27 oktober 1963.

Toon

De perfecte muze

Als kind dacht ik dat de Porsche 914 het mooiste object ter wereld was. Niet omdat-ie zo mooi is, maar omdat boze tongen beweren dat ex-nazi Ferdinand Porsche het ontwerp gestolen heeft van modernist Hans Gugelot.
Op de agenda stond een bezoek aan het oude Albertinummuseum waarvan de binnenruimtes aanvoelden als kale gymzalen DDR-esthetiek. Daarbinnen, in zalen waarvan sommige wanden bekleed waren met grijze velourslappen, stonden zowaar de meest indrukwekkende objecten die ik ooit zag. Bijna in het donker en op smoezelige sokkels; de perfecte muze. – Job Smeets, 1969.

Studio Jobx

De liefdevolle blik van mijn moeder

Week na week vertrok ik op zondag van mijn ouders, zonder dat ik ze kon vertellen wie ik was. Het lukte niet, hoezeer ik het me ook voornam het deze keer echt te zeggen. De teleurstelling in mezelf was zo groot dat ik deze keer een nacht niet had geslapen en ik besloot het ze gewoon te zeggen. Dan maar om zeven uur in de ochtend.

Ik zat tegenover haar op de bank. Het gesprek verliep vervolgens eigenlijk heel soepel. Ik vertelde heel simpel dat ik op jongens val. Ze omhelsde me, was blij voor me en er biggelden tranen van geluk over haar wangen. Ik vroeg: ‘Maar ben je niet boos of teleurgesteld dan?’ De verbaasde en liefdevolle blik op dat moment in haar ogen was zo mooi en achteraf ook zo ingrijpend. Ze stelde mij namelijk een wedervraag, die mij ontroerde en mijn nieuwe wereld opende. Ze vroeg: ‘Wat had je dan van je moeder verwacht?’

Het is helaas niet vanzelfsprekend dat iedere jongere die uit de kast komt mijn moeder tegenover zich heeft zitten. Mijn hemel, wat zou ik ze allemaal die liefdevolle blik van mijn moeder toewensen. Zij opende mijn ogen en het bleek de toegangspoort te zijn naar mezelf en naar een gelukkig leven. – Kim Putters.