Video Interview

Arno Kantelberg: “Ik wil een lans breken voor de witte sok”

22-12-2016
01 Arno

Arno Kantelberg is hoofdredacteur en uitgever van Esquire en FHM en schrijft elke zaterdag een column over mannenmode in de Volkskrant. Nu heeft hij een stijlboek uitgebracht voor mannen: “Man op z'n best - kledingadvies van sneaker tot maatpak”. Met Janneke Siebelink, hoofdredacteur van lees.bol.com, praat hij over zijn eerste mode-item, goede smaak en witte sokken.

Overdress

Wat moet je als man doen als je kampt met een beetje overgewicht?
Als je breed bent, zoek je het juist in de lengte. Kies een stropdas met verticale lijnen om je breedte te compenseren. Ga dan niet een double breasted jasje dragen, want dan heb je een extra rij knopen en nog een extra laag stof eroverheen, dat vult echt. Dat geldt ook voor vrouwen. Verticale strepen maken je langer en horizontale strepen maken je breder. Een riem snijdt je silhouet doormidden. Kies voor bretels. Kies overigens altijd bretels. Er staan allerlei tips in mijn boek. Als je een beetje een groot hoofd hebt en een dikke nek, kies dan bijvoorbeeld een V-hals. Kies dan niet een boordje dat naar de zijkanten wijst, een widespread, maar een narrow point, dat zijn weer verticale lijnen. Het is bijna wiskunde.

Wat vind je dat op dit moment echt niet kan?
Ik wil eigenlijk iets zeggen over wat wel kan. Als je vrouwen vraagt wat het lelijkst is aan mannenkleding, of wat kan echt niet meer, dan zeggen ze altijd: witte sokken. Dat is onzin. Witte sokken zijn prachtig. Je moet geen witte lubberende sokken hebben, maar je moet sowieso geen lubberende sokken hebben en ze moeten wel wit zijn en niet grijsgewassen. Maar witte sokken zijn prachtig. John F. Kennedy droeg niet anders dan witte sokken, Michael Jackson ook. Ik draag zelf graag witte kousen. Je moet ze wel lang hebben. En niet met een witte broek en witte schoenen combineren. Tenzij je verpleger bent. Ik wil een lans breken voor de witte sok. Jonge jongens dragen allemaal witte sportsokken, met een rood, wit, blauw randje, dat is weer helemaal in.

Je schrijft ook: bij twijfel, overdress.
Ja. De Nederlandse man durft niet zo heel veel. We zijn vrij calvinistisch in onze kleding. Dat is ook een beetje onze cultuur, we hebben niet de Italiaanse cultuur. In die zin vind ik een groot voordeel van de multiculturele samenleving, die mannen zijn veel uitgesprokener in hun kledingkeuze. Die hebben veel meer die Caribische, Zuid-Europese of Noord-Afrikaanse durf. Dat zie je terug en Nederlandse mannen leren daarvan.

02 Arno

Gifgroene broek

Dat heeft misschien ook ermee te maken dat de scheidslijn tussen aanstellerij en ijdelheid?
Mannelijke ijdelheid is een van de laatste taboes in Nederland. Als je ’s ochtends in de trein zit, zitten vrouwen zich daar op te maken, maar je zult een man nooit zijn haren zien kammen in de trein. Mannelijke ijdelheid is het allerlaatste bastion. Mannen mogen niet voor hun ijdelheid uitkomen.

Wat is het echte eerste modestuk wat je hebt gekocht?
In de jaren ’80 had je een winkelketen, Mac & Maggie, daar verkochten ze heel hippe kleding. Ik had weer flink aardbeien geplukt in de zomer en ik had wat geld gespaard. Dus ik ging met vrienden naar Nijmegen, want daar was de Mac & Maggie. Wij komen daar aan en er staan vier of vijf verkopers. Ik had nog nooit zulke hippe verkopers gezien. Ik dacht: wat een wereld, fantastisch! Dus ik loop daar en ik zie een gifgroene wijde broek. Die verkoper zegt: “Mooie broek, hè? Even passen? Staat je goed, leuk.” Dus ik dacht: dit is mijn broek, die is voor mij gemaakt. Kwam ik daarmee op school, was ik de enige met een gifgroene, wijde broek. En als je maar drie broeken hebt, twee spijkerbroeken en die groene broek, dan valt het enorm op als je die groene broek de hele tijd draagt.

Jort Kelder?
Jort is belangrijk geweest, hij heeft het Napolitaanse pak naar Nederland gehaald. Hij heeft echt dat aanstellerige. Dat hoge water. Dat vind ik wel het goede. Hij heeft er echt een lans voor gebroken, voor het Napolitaanse pak. De beste kleermakers zitten in Napels. Prachtige stad met de beste ateliers. Die maken daar handwerk.

Smaak is subjectief, maar wat is voor jou smaak?
Ja, smaak is ontzettend subjectief. Wat de een mooi vindt, vindt de ander lelijk. Elke zaterdag schrijf ik een klein stukje in de Volkskrant over een bekende Nederlander. Ik beschrijf zijn kleding en dan zeg ik een beetje wat ik ervan vind. Maar ik zit daar niet mensen in de knieën te schieten. Als ze een beetje hun best doen, vind ik het wel goed eigenlijk. Ik vind het smakeloos als je doet alsof het je niets interesseert. Dat gespeelde nonchalante.

03 Arno

Do's en don'ts

Wat vind je van de coltrui?
De coltrui is het 1001-dingendoekje in de mannengarderobe. Ik heb een paar coltruien en die draag ik vaker dan zou moeten. Een paar zijn echt al afgedragen. Ik vind een coltrui fantastisch, vooral voor het Nederlandse klimaat. Maar koop hem dan wel van zachte wol. Niet van die prikwol, maar bijvoorbeeld marinowol. Dat hoeft helemaal niet zo duur te zijn. Ik ben dol op de coltrui. Coltruien zijn echt basics in je garderobe. En het goede van een coltrui vind ik ook nog: het lijkt alsof je slimmer bent in je coltrui. Een soort intellectuele look.

Je hebt in je boek een aantal do’s en don’ts voor de midlifefase. Kun je er een aantal geven?
Er staan vooral veel tips & tricks en adviezen in. Ik heb er maar een paar dingen ingezet van: doe dat niet. Ik vind dat als je wat ouder wordt, dan moet je de Rob de Nijs in jezelf gaan ontkennen. Om nog een leren broek te dragen als je zestig bent… Dus er staan een paar midlife do’s en don’ts en die leren broek is er een van.

Worden mannen zenuwachtig in jouw gezelschap?
Ik merk wel dat als ik een afspraak heb met iemand, diegene dan nadenkt over wat hij aantrekt. Maar eigenlijk ben ik niet zozeer een stijladviseur, meer een stijlpastoor. Ik geloof wel in volksopvoeding. Mannen zeggen vaak: wat maakt het uit? Het maakt ook niet uit, het gaat er niet minder van regenen, we lossen er geen hongersnood mee op, er gaan niet ineens minder bakfietsen voor me op het fietspad rijden. Het verandert de wereld niet. Maar waarom zou je niet een beetje de ideale versie van jezelf maken qua kleding? Dat is leuk voor jezelf en voor de ander om naar te kijken, met name je vrouw. Die moet er de godganse dag naar kijken.

Is er iets wat je vroeger droeg en nu nooit meer zou dragen?
Behalve die groene broek? Ik draag wel gewoon korte broeken in de zomer, ook naar mijn werk. Mannen moeten korte broeken blijven dragen. Als de mussen van het dak vallen, schieten vrouwen meteen een rokje aan, lekker kort. Heerlijk. En mannen zouden dan geen korte broek mogen aantrekken?