Interview

Annegien Schilling: “Ik zie overal een fotomogelijkheid in.”

Door: Janneke
30-08-2017
Interview Annegien Schilling Header1

De 17-jarige Annegien Schilling is een echte Instagram-tovenaar. Ze deelt haar magische creaties al sinds haar dertiende en heeft inmiddels bijna 900.000 volgers op haar account Fetching_Tigerss. In haar boek ‘Imagine, Shoot, Create’ vertelt ze hoe ze haar foto’s maakt en bewerkt. Janneke Siebelink, hoofdredacteur van bol.com Lees Magazine, spreekt haar over magie, zelfportretten en hoe fotografie het leven van Annegien heeft veranderd.

Annegien Schilling is een echte Instagram-tovenaar. Janneke Siebelink spreekt haar over magie, zelfportretten en hoe fotografie haar leven heeft veranderd.

De wereld die jij creëert, is dat de wereld waarin jij eigenlijk het liefste in zou willen wonen?
Nee, ik denk het niet, maar het is wel een wereld die soms een mooie uitweg is. Als je even klaar bent met deze wereld, ga je even naar mijn bewerkte wereld, waar alles eigenlijk iets vetter is.

Maar soms ook melancholiek en ontroerend. In hoeverre bepaalt jouw stemming jouw fotografie?
Ik denk eigenlijk bijna niet. Juist als ik verdrietig ben, kan ik er heel veel uithalen als ik een vrolijke foto maak. Dan ben ik daarna meestal ook in een goede bui. Dus aan de ene kant misschien juist weer wel, omdat ik me heel erg laat beïnvloeden door wat de foto zelf met mij doet, maar het is niet zo dat als ik verdrietig of boos ben, ik dan een verdrietige of boze foto ga maken.

“Juist als ik verdrietig ben, kan ik er heel veel uithalen als ik een vrolijke foto maak.”

Het lijkt wel een online dagboek. Is dat het ook?
Ja en nee. Alles komt uit mijn hoofd en het zijn mijn creaties, dus op die manier zou je kunnen zeggen, het is mijn dagboek. Maar aan de andere kant stel ik me niet heel kwetsbaar op. Ik zou nooit heel persoonlijke dingen delen. Ik deel geen dingen waardoor ik volledig kwetsbaar ben, wat je in een dagboek wel doet.

Je maakt alleen maar zelfportretten, er komen nooit andere mensen in voor.
Ik ben ermee begonnen omdat niemand anders op mijn foto’s wilde staan. Toen dacht ik: dan doe ik het lekker zelf, want ik wilde gewoon foto’s maken. Later werd het echt een kenmerk van mijn account. Meestal post ik in de ochtend, om 07.00 uur ’s ochtends, en de foto wordt zes uur van tevoren gemaakt. Dus als ik om 01.00 uur ’s nachts denk: ik heb een supergoed foto idee, dan kan ik niet een vriendin bellen om te vragen of ze langskomt om model te staan. Het is dus ook gewoon praktisch.

“Ik weet zeker dat ik over vijf jaar nog steeds iets doe met fotografie”

Bestaat je account Fetching_Tigerss over vijf jaar nog? Je hebt bijna 900.000 volgers. Hoe zie je dat over vijf jaar?
Ik denk het niet, om eerlijk te zijn. Ik denk dat ik dan nog wel online ben, maar ik denk dat over vijf jaar Instagram niet eens meer bestaat. Die social media zijn zo snel in of uit, ik denk dat dat ook met Instagram zal gebeuren. Ik weet zeker dat ik over vijf jaar nog steeds iets doe met fotografie, maar ik weet wel bijna zeker dat dat niet gebeurt op de manier waarop ik dat nu doe.

Een van de gevaarlijkste shoots die je hebt gedaan is Something in the water. Vertel.
Dat is een foto dat ik in gekleurd water lig. Die foto is gemaakt in de badkuip. Ik heb hem midden in de nacht gemaakt. Het gevaarlijke was dat mijn camera op een statief stond. Dat statief is heel goedkoop en is niet zo stabiel. Mijn camera hing dus te bungelen boven de badkuip, en daarnaast stond een supergrote studiowand. Dus als die waren gevallen… Maar het was het wel waard.

Je beplakt ook de huiskamer thuis met kranten. Denkt jouw familie dan: daar gaat Annegien weer?
Ja, inderdaad. Dat ik het doe is één ding, maar ik ruim het meestal niet op en dat vinden ze wel vervelend.

“Ik doe heel erg mijn best om foto’s te maken die mensen verwonderen”

Word je vaak benaderd door bedrijven om een samenwerking op te zetten?
Ja, maar ik doe dat eigenlijk bijna nooit. 

Waarom niet? Je kunt er waarschijnlijk enorm rijk mee worden.
Ja, voor één post kun je wel 10.000 euro krijgen. Maar het is een investering als ik het niet doe, dat het heel erg echt blijft. Ik doe heel erg mijn best om foto’s te maken die mensen verwonderen. Als ik er een advertentie onder zou zetten, is die verwondering gelijk weg. Dat vind ik het eigenlijk niet waard.

Wanneer besloot je dat er een boek moest komen?
Dat besloot ik niet echt. Ik werd benaderd door de uitgeverij. Ze vroegen of ik langs wilde komen om te kijken of we een boek konden maken. Eerst was ik een beetje sceptisch, want ik kan echt niet schrijven. Ik heb echt niks met boeken en taal. Taal is juist de reden dat ik met fotografie ben begonnen, want ik wilde altijd al verhalen vertellen en iets wonderlijks creëren, maar ik kan gewoon niet schrijven. Fotografie is dan een andere creatieve manier. Dus ik dacht eerst: wat moet ik nou met een boek? Maar toen ging ik erover nadenken en dacht ik: ik doe altijd dingen die mensen niet van mij verwachten. Een boek zou zeker iets zijn dat mensen niet van mij verwachten, dus ik dacht: laten we het gewoon doen.

“Ik wil inspireren”

Hoe heb je besloten dat het boek het deze opbouw moet hebben, van Imagine, Shoot, Create?
Dit was eigenlijk de eerste keer waarop ik zelf begon na te denken over hoe ik het eigenlijk doe. Toen realiseerde ik me dat er drie fases zijn en dat die echt heel erg gescheiden zijn van elkaar. Die mengen niet met elkaar. Imagine, iets bedenken; shoot, en create. Ik wilde een goede samenvatting vinden en dat is imagine, shoot, create voor mij.

Je geeft ook een stuk van de magie weg. Vind je dat niet zonde?
Nee, want wat ik weggeef is eigenlijk niet de magie zelf, maar de technieken erachter. De magie creëer je juist door met eigen ideeën te komen en iets nieuws te creëren. Dit boek is meer een soort creative boost. Ik doe het zo, maar er zijn miljoenen manieren waarop je het zou kunnen doen. Ik wil inspireren. Dat als je echt een vette foto wilt maken, je na dit boek niet nadoet, maar iets meeneemt om een foto te maken. Dan zorg je er eigenlijk voor dat er veel meer van die magie te vinden is.

“door fotografie ben ik veel meer op details gaan letten, op kleine dingen”

Hoe heeft fotografie jouw leven veranderd?
Vroeger lette ik niet zo veel op dingen. Ik was niet snel verwonderd, dingen raakten me niet heel snel, en door fotografie ben ik veel meer op details gaan letten, op kleine dingen. De manier waarop een blaadje van een boom valt, dat kan me al inspireren. Ik kan uren naar buiten kijken uit het raam, dat ik alles zie bewegen. In mijn hersenen worden dan foto ideeën gemaakt en dat is waar ik me heel erg aan vasthoud en wat ik ook wel heel erg fijn vind.

Ben je constant bezig met je volgende foto?
Ja, altijd. Ik zie overal fotomogelijkheden. Soms zit ik in de klas en dan moet ik opletten, maar dan gaan mijn ogen de hele tijd die kant op. Daar een foto idee, daar een foto idee. Dat is soms wel irritant.

“Ik vind het belangrijk dat het iets met mensen doet”

Wanneer postte je je eerste foto op Instagram?
Vier jaar geleden. Dat was een foto van mij dat ik de camera vasthield en dan zie je allemaal sterretjes in de camera. Ik had iemand online gezien die surrealistische foto’s maakte en dat vond ik vet, dus toen dacht ik: dat ga ik ook gewoon doen. Dit was het eerste wat in me opkwam.

En hoe ging dat dan? Ging je al gelijk goed nadenken over welke hashtag je moest gebruiken?
Nee joh. Ik kreeg misschien twee likes ofzo. Ik vind het gewoon heel erg leuk om te doen. Het boeide me dat twee mensen het al leuk vonden. Dat was al meer dan genoeg. Nu is dat wel veranderd. Als nu maar twee mensen mijn foto leuk zouden vinden, zou ik wel denken: oh, ik heb een hele slechte foto gemaakt. Maar als ik maar 200 volgers zou hebben, zou ik er nog steeds mee doorgaan. Ik vind het gewoon heel erg leuk om te doen.

Wat is een van de mooiste reactie die je hebt gekregen?
Een paar weken geleden kreeg ik een mooie reactie van een jongetje uit Syrië. Hij zei: “ik kijk elke dag naar je foto’s en het gaat hier slecht, maar jouw foto’s maken me vrolijk en als ik hier wegkom dan wil ik heel graag verder met fotografie, net als jij.” Dat vond ik heel mooi.

Zijn er ook mensen die jouw verhalen bij jouw foto’s opsturen of hun eigen ervaringen delen met jou?
Ik had laatst een foto geplaatst van mijn rug waar een soort bloem uitkwam. Een paar mensen hebben een ziekte in hun rug waardoor ze niet kunnen lopen en zij zeiden dat die foto heel veel voor hen betekende, omdat die symboliseerde hoe ze zich voelden. Dat vond ik heel mooi om te zien.

Vind je het belangrijk dat je met je werk mensen helpt?
Ja. Ik weet niet in hoeverre mijn foto’s mensen kunnen helpen, maar ik vind het wel belangrijk dat het iets met mensen doet. 

“Ik wil origineel blijven”

Wie volg je zelf op Instagram?
Ik volg niet zoveel mensen op Instagram. Ik wil niet per ongeluk geïnspireerd raken of iemand kopiëren. Ik wil echt origineel blijven. Ik ben heel erg bang dat ik per ongeluk mensen hun ideeën overneem.

Hoe ontstaat een foto of een idee bij jou?
Daar kun je een hele serie aan wijden. Meestal heeft het betrekking op wat ik een paar dagen voor de foto heb meegemaakt, wat ik heb gezien, wat me is opgevallen. Er zijn vaak kleine dingetjes die mij opvallen en mijn hersenen slaan die dan op. Als ik een foto idee aan het realiseren ben, als ik denk: ik moet nu een foto maken, dan ga ik weer terug naar alles wat ik heb opgeslagen. Ik probeer altijd twee van die dingen aan elkaar te koppelen tot een logisch geheel. En door de koppeling tussen die twee dingen wordt er eigenlijk een nieuwe emotie gecreëerd die dan weer de magie in de foto maakt. Dan heb je een concept en dan kun je gaan schieten en bewerken.

Wanneer is een foto geslaagd?
Als er een vernieuwend concept in zit. Als er twee nieuwe objecten op een heel onlogische, logische manier zijn gekoppeld. Dan is een foto voor mij geslaagd.

Hoeveel foto’s heb je gemiddeld nodig voor een creatie?
Veel. Dat hangt er vanaf. Soms heb ik shoots waarbij ik er maar 70 maak. Gisteren had ik een shoot waarvan ik dacht dat ik er maar eventjes mee bezig zou zijn, maar toen bleek dat ik 600 foto’s had gemaakt. En voor het uiteindelijke werk heb ik er een stuk of drie nodig van die 70 tot 600.

“Wat er nog komt, dat komt gewoon”

Het blijkt dat mensen aan het eind van hun leven spijt hebben van dingen die ze niet hebben gedaan. Wat zou jij nog willen doen?
Ik heb niet bepaalde dingen waar ik naartoe leef. Ik ben gewoon heel blij met wat ik doe. Bij mij is het zo random en niet te voorspellen dat ik niet iets heb van: dat wil ik per se hebben gedaan. Dan zou het net zijn alsof ik niet blij ben met wat ik al wel heb gedaan. Dus ik houd het bij alle vette dingen die ik al wel heb gedaan. En wat er nog komt, dat komt gewoon. 

Ook aan de slag met Instagram? Doe meer inspiratie op met deze boeken:

Janneke Thumb Janneke
Praat mee