James Dashner Three Covers

James Dashner: “De ideeënfabriek in mijn hoofd stopt nooit”

11-4-2016

James Dashner, auteur van The Maze Runner, is voor het eerst van zijn leven in Europa om zijn nieuwe trilogie The Mortality Doctrine te promoten. Hij spreekt in Amsterdam met Janneke Siebelink over young adults, zijn onstuitbare fantasie en waarom hij toch maar geen accountant is geworden.

"Mensen zijn cynisch"

Denk je dat volwassenen het young adult-genre niet serieus nemen?
Er is zeker een groep volwassenen die het niet serieus nemen en zichzelf er te goed voor vinden. Veel mensen zijn cynisch, maar je kunt nooit iedereen tevreden houden. Ik ben blij dat er veel volwassenen zijn, die wel durven toe te geven dat er veel goede verhalen te vinden zijn binnen het young adult-genre en die ook lezen en ervan genieten. Veel verhalen zijn heel bondig, snel, maken een punt zonder beschrijvingen heel wollig te maken. Dat is wat in veel literatuur voor volwassenen gebeurd. Dus ik denk dat ik op het juiste moment op de juiste plaats was voor deze verhalen.

Welke gedeeltes heb je beter gemaakt, waar ben je begonnen?
Ik heb er veel meer diepte ingestopt en ik heb scènes toegevoegd om de personages meer te ontwikkelen. Verder heb ik de wereld wat meer opgebouwd, zodat het voelt alsof je daar echt bent. De eindversie was veel langer dan de eerste versie. Veel mensen moeten juist inkorten, maar ik moest meer toevoegen om het uitgebreider en echter te maken voor de lezer. Tegen de tijd dat het uitkwam, was het veel beter dan de eerste versie.

James Dashner 936

Stephen King en doorsnee namen

In The Maze Runner is er iets aan de hand met de namen van de personages. Is dat ook zo in de Mortality Doctrine?
Nee, niet echt. In de Maze Runner waren de namen een symbool, een thema. Niet alleen hun herinneringen, maar ook hun namen werden gestolen. Voor mij is niks persoonlijker dan je naam. Ze kregen allemaal een nepnaam: namen van personen in de geschiedenis. In dit boek komen de meeste namen van vrienden en familie. Het zijn dus hele normale, doorsnee namen. Michael, Bryson, Sarah. De naam van mijn agent is Michael en dit is ook de naam van mijn broer. Als ze me ernaar vragen, maak ik er altijd een grapje over. Ze zullen nooit weten op welke Michael het is geïnspireerd. Bryson is de naam van mijn zoon. Mijn oudste zoon Wesley blijft er maar over doorgaan. Waarom heb je mijn naam niet gebruikt? Hij wil heel graag een slechterik zijn. Dus ik heb gezegd dat ik van hem in mijn volgende boek een seriemoordenaar maak. Wie weet doe ik het ook nog.

Je hebt nooit een boek voor volwassen geschreven.
Klopt, maar ik ben dat wel van plan. Ik vind de young adult-markt echt geweldig, maar ik ben ook groot fan van Stephen King en vele andere auteurs voor volwassenen. Daarom zou ik weleens iets willen schrijven speciaal voor volwassenen. Wellicht in de komende twee/drie jaar.

James Dashner 1800

Ideeënfabriek

Je verzint veel nieuwe woorden in je boeken. Het lijkt wel alsof je een hoger bewustzijn hebt.
Misschien wel. Voor mij is het heel gewoon. Ik ben altijd dingen aan het verzinnen. Hoe dingen zouden kunnen zijn, of wat had kunnen gebeuren. Als ik een mooi, oud gebouw zie, verzin ik er direct een verhaal bij. Dat houdt nooit op. En alle boeken die ik heb gelezen en alle films en toneelstukken die ik heb gezien, zijn inspiratie voor mijn ideeënfabriek. Daardoor verzin ik dingen en heb ik een grote fantasie. Gelukkig maar. Daar verdien ik mijn brood mee, dus ik ben er dankbaar voor.

Vroeger was je accountant.
Ja, verschrikkelijk. Ik heb echt medelijden met alle accountants en ik geef ze altijd een knuffel als ik er een tegenkom. Dat was mijn praktische kant. Ik schreef al toen ik studeerde, maar ik wist dat het moeilijk was om daar mijn brood mee te verdienen. Daarom heb ik geheel willekeurig voor accounting gekozen, dat is een stabiele beroepskeuze. Maar toen ik afstudeerde, merkte ik dat ik er een ontzettende hekel aan had. Daardoor werd ik nog meer gemotiveerd om te schrijven. Ik had nooit mijn hele leven accountant kunnen zijn, dus ik ben blij dat het schrijven is gelukt.