Jessica: ''The Diabolic komt verrassend uit de hoek''

5-1-2017
01 Diabolic


Hoe ik voor het eerst over dit boek hoorde weet ik niet meer zeker, maar ik denk dat ik hem gewoon toevallig voorbij zag komen op Goodreads begin 2016. Onwetende dat het boek überhaupt nog uit moest komen in het Engels en dat het boek op 20 oktober uit zou komen bij een nieuwe imprint van Uitgeverij Leopold: Young & Awesome. Ik klikte in elk geval op "To-Read". Afgelopen september kwam het boek weer op mijn radar toen schrijfster Jenny Han (Aan alle jongens van wie ik hield) erover vertelde in een interview dat ik met haar mocht houden. Mijn interesse was wederom gewekt. Inmiddels heb ik het boek eindelijk gelezen en kan ik je vertellen wat ik ervan vond.

Teveel lastige termen
Eerlijk is eerlijk, het begin lag mij totaal niet. Er werd gestrooid met allerlei termen waarvan ik de betekenis een paar pagina's verder alweer vergeten was, of misschien ook wel niet goed uitgelegd was. Hierdoor moest ik telkens teveel nadenken waardoor ik weer uit het boek getrokken werd. Terwijl het voor een verhaal zo belangrijk is dat je ín het verhaal zit. Ook had ik aanvankelijk niet door dat het verhaal zich in de ruimte afspeelt. Dit was voor het verhaal ook niet perse nodig. Het had net zo goed op de aarde kunnen afspelen gezien de reden dat ze in de ruimte wonen niet een hele grote, tot geen, rol speelt.

Verrassende wendingen
Het heeft hierdoor behoorlijk lang geduurd voordat ik lekker in het verhaal zat, máár het is uiteindelijk wel gelukt! Ik vond The Diabolic ook verrassend uit de hoek komen door de onvoorspelbare wendingen die erin zaten. Meerdere keren dacht ik te weten hoe het verhaal zou gaan verlopen, maar zat ik helemaal verkeerd. Er zijn natuurlijk wel dingen die voorspelbaar waren. Zo had ik al vanaf het moment dat Nemesis als Sydonia met haar drie dieners bij de Keizer kwam, direct door wat voor persoon Tyrus zou zijn. Ook wist het verhaal mij niet altijd even goed vast te houden. Maar ik prijs de schrijfster voor de vele onverwachte wendingen.

Origineel
De cover vind ik goed gekozen. Het weergeeft eigenlijk heel duidelijk hoe je Nemesis kunt zien (niet dat ze een vlinder is, het is symbolisch). Fijn is ook dat je in het begin van het boek kort geïntroduceerd wordt aan het bestaan van een Diabolic, zodat je al iets meer achtergrond informatie hebt. Het idee van een Diabolic vind ik origineel en ergens ook een vrij realistisch beeld voor de verre toekomst. De liefde die een rol speelt in het boek vond ik af en toe wat te snel gaan, maar uiteindelijk sta ik wel achter de ontwikkelingen.

Schrijfster mag geprezen worden voor de onverwachte wendingen
The Diabolic is een boek met een lastig begin door verschillende benamingen waar je teveel bij na moet denken. Jammer is ook dat het boek in de ruimte blijkt af te spelen, maar dat er niet genoeg mee gedaan wordt waardoor het verhaal net zo goed op aarde af had kunnen spelen. Hoewel er wel elementen waren - zoals het personage Tyrus - die voor mij voorspelbaar waren qua hoe ze in elkaar steken, vind ik dat de schrijfster geprezen mag worden voor de onverwachte wendingen. Relatief vaak wist S.J. Kincaid mij te verrassen met een wending die ik niet aan zag komen. Diabolics vind ik een interessant concept en vind ik ook goed uitgewerkt. The Diabolics is geen boek dat ik de hemel in prijs, maar ik durf het wel aan te raden aan sciencefiction fans.

Leuk weetje: De filmrechten zijn inmiddels verkocht, en er is een tweede en derde deel aangekondigd in de boekenserie, welke in het Engels verwacht worden in de herfst van 2017 en 2018.