Karin Fossum

Karin Fossum: familiegeheim, poëzie en misdrijf

24-04-2016

Familiegeheimen

Wat wilde je onderzoeken in Veenbrand?
Ik heb in Veenbrand geprobeerd iets te vertellen over familiegeheimen. Elk kind heeft het recht om te weten wie zijn vader is, ook al heeft de vader iets verkeerds gedaan. Daarnaast heeft het kind het recht te weten wie zijn moeder is. Belangrijke informatie verbergen is nooit goed en het komt toch altijd boven water. Simon is pas vijf jaar en voor hem is het niet belangrijk dat hij overal weet van heeft, daarentegen is Eddie een volwassen man. Mass, de pleegmoeder van Simon verbergt de waarheid, omdat ze boos is. Persoonlijk vind ik niet dat ze dat recht heeft en de gevolgen hiervan zijn verschrikkelijk.

Zoals in wel meer Scandinavische literaire thrillers, lijkt het alsof het misdrijf de aanleiding is om het verhaal van de personages te vertellen. Is dat een bewuste keuze?
Ik had geen plan toen ik begon met schrijven, maar ik zie de personages duidelijk voor me en ik wil ze graag aan de lezer laten zien. In al mijn boeken vindt het misdrijf plaats in een moment van wanhoop. Het is bijna nooit een misdrijf met voorbedachte rade.

Oslo 957826 960 720 425

Misdrijf op het platteland

Je boeken spelen zich af op het platteland ten noorden van Oslo. Hoe helpt het platteland de lezer te focussen op de aard van het misdrijf?
Ik heb nog nooit een verhaal geschreven dat in de stad plaatsvindt, gewoon omdat ik de grote stad niet goed genoeg ken. Het platteland is rustiger en het misdrijf valt op; iedereen ziet het en voelt het. In andere omgevingen valt het misdrijf weg tussen de mensen en het verkeer.

Denk je dat de wereld goed of slecht is?
Meestal is de wereld goed. Maar er is geen tv-zender of krant die een verhaal brengt over goede mensen. Daar worden mensen lui van, want we hebben actie nodig. Iets waar we op reageren, zodat we iets kunnen doen voor degenen die dat nodig hebben. Als je een boek leest waarin erge dingen gebeuren, is het een opluchting voor de lezer om het weg te kunnen leggen en denken: gelukkig, dat verhaal ging niet over mij.

Helpt het schrijven van crimeboeken je de wereld beter te begrijpen?
Nee, dat niet. Maar ik vind het leuk om in de gedachten van mensen te duiken, om te ontdekken waarom ze zich op een bepaalde manier gedragen. Ik wil lezers ook graag het gevoel geven van: “dat had ik ook kunnen doen.” De grens tussen goed en kwaad dus wegnemen.

Schrijven is schrijven, of het nu korte gedichten of dikke boeken zijn. Ik heb er evenveel plezier van.

Fossum Karin 220
Karin Fossum

Poëzie, boek, brief en schrijven

Je bent ook dichteres. Hoe verhouden het schrijven van crimeboeken en gedichten zich tot elkaar?
In mijn leven is er geen verschil tussen die genres. Schrijven is schrijven, of het nu korte gedichten of dikke boeken zijn. Ik heb er evenveel plezier van. Ik kan iets van het gedicht meenemen in het boek en andersom.

Is het moeilijk om tussen die twee genres te wisselen?
Nee, dat is niet moeilijk. Ik schrijf ‘s ochtends aan mijn boek en ‘s avonds aan mijn poëzie.

Wat spreekt je zo aan aan deze genres?
Alle soorten schrijven spreekt me aan, zelfs het schrijven van een brief.

Fossum 936 2

Highsmith en Rendell

Je schrijfstijl doet me denken een Patricia Highsmith; subtiel, met veel aandacht voor details, verhalen over gewone mensen. Heeft ze je geïnspireerd? En welke schrijvers hebben je nog meer geïnspireerd?
Alle goede schrijvers inspireren me. Highsmith ook, maar ik word nog meer geïnspireerd door Ruth Rendell, die vorig jaar is overleden. Als schrijver is het belangrijk dat je elke dag leest en dan ook het beste leest.

Welke invloed heeft je achtergrond op je schrijven?
Mijn achtergrond is belangrijk bij het schrijven. Ik heb praktijkervaring opgedaan op de werkvloer. Ik ben taxichauffeur en schoonmaakster geweest, ik heb op een kinderdagverblijf, in een ziekenhuis, in een verzorgingstehuis en op scholen gewerkt. Ik heb met gehandicapten gewerkt. Ik heb nooit mensen uit de hogere kringen gekend, daar weet ik niets vanaf. Daarom kan ik daar niet over schrijven.

Fossum 1800 2

Dubbele espresso, hondje Tin Tin en Gandalf

Heb je bepaalde rituelen bij het schrijven?
Ik sta om ongeveer 6 uur ‘s ochtends op. Dan neem ik een dubbele espresso en maak ik een lange wandeling met mijn hond Tin Tin. Daarna ga ik schrijven, net zolang als ik me kan concentreren. ‘s Avonds noteer ik dingen of doe ik onderzoek als dat nodig is.

Welk advies zou je beginnende schrijvers geven?
Aan alle jonge schrijvers: schrijf elke dag. Ga ervoor zitten, ook als je geen inspiratie hebt. Ik heb ook niet altijd inspiratie. Lees veel, lees de beste schrijvers en wees gedisciplineerd. Dit is werk.

Wat doe je als je niet schrijft?
Als ik niet schrijf, lees ik. Soms kijk ik een goede film of ik ga wandelen met de hond. Soms breng ik een bezoek aan vrienden of familie. Een andere mogelijlkheid: ik doe een dutje terwijl mijn kat Gandalf op mijn buik slaapt.