Kuipkoorts

Kuipkoorts: Twee gevierde schrijvers leggen uit wat het gevoel van een Feyenoorder is

Door: Joeri Zwarts
09-07-2016

Ronald Giphart en Rob van Scheers, twee gevierde schrijvers, proberen in iets minder dan driehonderd bladzijden uit te leggen wat het gevoel van een Feyenoorder is. De achterflap belooft dat er iedere wedstrijd, gedurende een kalenderjaar in 2015, iemand meegaat naar de Kuip. De inhoud kent veel meer vertakkingen, waaronder een verschoven einde.

Maxresdefault

Komisch en persoonlijk

Bochel
Feyenoorder zijn is niet altijd even makkelijk. De schrijvers vergelijken de liefde voor Feyenoord met 'een bochel, een hazenlip, een open rug, een tennisarm, een boksersneus en twee horrelvoeten'. Ieder seizoen is er weer de hoop dat er een kampioenschap aanstaande is, maar veel vaker dan niet worden de fans teleurgesteld. Ondanks dat heeft de club de meest trouwe aanhang van alle voetbalclubs.

Hondstrouwe fans
Rob en Ronald zijn twee van die hondstrouwe fans. Een jaar lang zitten zij tijdens elke thuiswedstrijd op de tribune, met telkens een andere gast. De introducés, van Ozcan Akyol tot Willem van Zeeland, bieden vanuit hun professie een ander perspectief op het spel. De tegenstander van Feyenoord dient als kapstok, om een verhaal aan op te hangen. Soms is dat een historisch verhaal, andere keren iets komisch, maar altijd iets persoonlijks. Want als er iets duidelijk is na het lezen van dit boek, is het wel dat Rob en Ronald geen teletekstsupporters zijn.

Rotterdam Feyenoord Stadion 2

Team en epiloog

Tekeningen
De hoofdstukken worden onderbroken door foto’s van de schrijvers met hun gasten en door tekeningen van het favoriete elftal van Ronald Giphart & Rob van Scheers. De afbeeldingen (gemaakt door Nico Heilijgers) vormen samen hun Feyenoord DreamTeam – vol met ‘Mister Feyenoords’ – en zijn werkelijk prachtig.

Prestaties smelten als ijs in de zon
Als het eind van het seizoen in zicht is, smelten de prestaties van Feyenoord als waterijsjes in de zon. De twee schrijvers besluiten in samenspraak met hun uitgever om de deadline een half jaar door te schuiven. ‘Omdat geen hond een boek over rampseizoentje 1437 wil lezen,’ zo is de gedachte. Het gevolg is dat het boek op een onlogisch moment stopt: de epiloog gaat over een Feyenoord – Ajax voor de beker, eind oktober. Op dat moment zijn er slechts tien wedstrijden in de eredivisie gespeeld. Van een gesloten einde is dus helemaal geen sprake.

De tragiek van het Feyenoord-supporterschap
Veel nieuwsgieriger was ik naar hoe twee van zulke gevierde schrijvers de tragiek van het Feyenoord-supporterschap hadden beschreven. Ze hadden zich daarvoor geen beter einde van het seizoen kunnen wensen. In de tragiek schuilt namelijk ook schoonheid. Hoe voelt het om rond te lopen met een bochel, een hazenlip, een open rug, een tennisarm, een boksersneus en twee horrelvoeten? Een gemiste kans voor ons als nieuwsgierige lezers. Voor de schrijvers ging de volgende kans vol in de kruising. Ze zaten in de extra tijd op de tribune met hun idool: Willem van Hanegem.

Joeri
Joeri Zwarts