Ravage header 2
Recensie

Felicita Vos combineert in Ravage elementen uit detectives, feelgood en literaire romans tot een boeiend geheel

17-05-2019

Wat doe je als je de geliefde hond van je zwangere zus bent kwijtgeraakt en weet dat dit een familiecrisis zal veroorzaken? Felicita Vos gebruikt dit vertrekpunt om een spannend boek over een disfunctionele familie te schrijven. In Ravage beschrijft ze hoe een ogenschijnlijk perfect leven in een mum van tijd compleet uiteenvalt, tot enkel een ruïne overblijft.

Een mislukte familiereünie

Felicita Vos laat het boek dramatisch van start gaan, met krachtig taalgebruik waaruit veel emotie spreekt. Charlotte, een 32-jarige operazangeres, is naar Berlijn gevlucht. Haar melodramatisch karakter met aanleg tot depressie zet de toon van het boek. In de daaropvolgende hoofdstukken kom je te weten waarom ze zonder een spoor achter te laten haar man Vincent wil verlaten. Het echte verhaal start vier maanden eerder, bij een mislukte familiereünie op Aruba. Charlotte heeft steeds het gevoel gehad dat ze niet bij haar ouders en zussen past en kijkt op tegen de jaarlijkse samenkomst. Tot overmaat van ramp is Cat zwanger, iets waar Charlotte na de dood van haar tweeling zelf dagelijks naar verlangt. Het gekibbel wordt zo levensecht beschreven dat je zelf aanwezig lijkt bij de pijnlijke familiesamenkomst. Vincent lijkt nergens last van te hebben, die voelt zich immers meteen thuis bij zijn soulmate Ramirez, de hond van Cat. In een poging om hun huwelijk nieuw leven in te blazen, beslissen Vincent en Charlotte de hond te adopteren.

Een dramatische zoektocht

Wat volgt is een tragikomische reeks gebeurtenissen die een climax vinden in de aankomst van het getraumatiseerde dier, dat bij de eerste ontsnappingsmogelijkheid de benen neemt. De radeloosheid bij Charlotte en Vincent is grotesk, maar tegelijk begrijpelijk. Ze willen allebei elke situatie onder controle kunnen houden. Dat ze niet weten waar de hond is zorgt ervoor dat ze elk op hun eigen manier uit hun comfortzone gedwongen worden. Het is indrukwekkend hoe iets banaals als een ontsnapte hond kan uitgroeien tot een spannend verhaal waarin iedereen verdacht wordt, al weet je niet waarvan. Dat ik bereid was om mee te gaan in een werveling van toevalligheden en absurde acties toont het vakmanschap van Felicita Vos. Ik werd meegesleurd in de zoektocht – benieuwd als ik was naar waar het dier zich zou verschuilen én naar de reden van de onderlinge ruzies en Charlottes verdwijning.

Hoge spanningsboog

De opgefokte sfeer wordt versterkt door het ritmisch taalgebruik en hoge verteltempo. Gelukkig zijn er ook grappige elementen, zoals de buurvrouw die via vreemde spreuken op een lightbox haar ongenoegen aan de buurt kenbaar maakt. Charlottes melodramatische gedachten worden afgewisseld met goede, geloofwaardige dialogen, waarbij het gekibbel tussen de zussen een niet-aflatende rode draad door het verhaal heen vormt. Typisch voor Felicita Vos is dat er ook een rol is weggelegd voor Roma-personages. De vooroordelen tegen de woonwagenbewoners worden echter iets te nadrukkelijk in het verhaal verweven en leiden af van het hoofdplot. Mede hierdoor wordt het verhaal iets te lang uitgesponnen en verliest het aan kracht. Het slothoofdstuk van Ravage brengt het geheel wel opnieuw in evenwicht, waardoor na de laatste pagina toch vooral de herinnering aan de uren leesplezier achterblijft.