Header recensie de olijfboom
Recensie

Lucinda Riley weet met De olijfboom met kleine en grote verrassingen op de proppen te komen

03-06-2019

In De olijfboom van Lucinda Riley erft Helena een huisje in Cyprus van haar overleden oom en besluit er met haar gezin op vakantie te gaan. Ze heeft echter een geheim en dat heeft alles met haar eerste vakantie daar te maken. Wat een zorgeloze vakantie had moeten zijn, wordt een onvermijdbare botsing van verleden en heden.

Jeugdliefde

Op Cyprus komt Helena haar jeugdliefde tegen. Haar man William gaat daar minder luchtig mee om dan Helena zelf probeert te doen. In het huis, volgepropt met allemaal andere mensen en hun problemen, is het onontkoombaar dat de waarheid boven tafel komt. Met alle gevolgen van dien.

'Ouwe', dat was de bijnaam die ik er toen aan had gegeven, omdat me door de verschillende volwassenen was verteld dat hij dat was. Maar terwijl alles eromheen is gestorven en gefermenteerd, lijkt de boom groter en majestueuzer te zijn geworden, misschien wel door de levenskracht weg te nemen van zijn zwakkere botanische buren, voortgedreven door een eeuwenlange vastberadenheid om te overleven.

Leest als een trein

Lucinda Riley, bekend van de Zeven Zussen-reeks, heeft met De Olijfboom weer een heerlijk boek neergezet. Het verhaal leest als een trein, is minder voorspelbaar dan het in eerste instantie lijkt en is moeilijk weg te leggen als je er eenmaal inzit.

Een boek waarin je wilt blijven lezen

Verschillende tijden gebruiken is voor Riley niet ongewoon, maar er zitten er nu dubbel zoveel in als bij de Zeven Zussen-serie. Dat werkt toch minder goed. Daarnaast focust ze op verschillende momenten op verschillende personages. Dat levert een compleet beeld op, ja, maar als lezer moet je daardoor wel steeds omschakelen. Toch zijn dat kleinigheden. Riley weet op momenten dat je denkt dat het verhaal is afgelopen met kleine en grote verrassingen op de proppen te komen. Dat maakt het een boek waarin je wilt blijven lezen.