Interview

Marissa Meyer: "ik kreeg te horen dat het nooit zou verkopen."

Marissa Meyer Met Alter Ego

Ze is een van de bekendste Young Adult auteurs: Marissa Meyer. Vanuit Amerika kwam ze naar Nederland om haar nieuwste boek Alter ego te promoten en haar fans te ontmoeten. Haar hervertellingen van sprookjes en superheldenverhaal worden door menig lezer verslonden en ze is nog lang niet klaar met schrijven! Voor het Lees Magazine mochten Marjolein Slob en Iris Rouwhorst haar spreken over haar nieuwe superheldenwereld en The Lunar Chronicles.

The Lunar Chronicles en Harteloos zijn beide hervertellingen. Waarom besloot je nu om over superhelden te schrijven?
Sprookjes en superheldenverhalen zijn beide verhalen waar ik mijn hele leven al van houd. Met beide genres heb ik een sterke connectie. Zeker met superhelden, omdat ik de X-Men stripboeken al las sinds ik negen of tien jaar oud was. Toen werd ik verliefd op het idee om in een wereld te leven met superhelden en superkrachten en deze te gebruiken, mensen te helpen en geweldige dingen doen. Dus toen ik het idee voor Alter Ego kreeg, werd ik heel enthousiast en besloot ik te gaan schrijven.

Waar kwam het idee achter Alter Ego vandaan?
Ik was op boektour in de Verenigde Staten en ik zat op de achterbank op weg naar een signeersessie. We reden langs een bouwplaats waar een hek omheen stond met een groot bord erop. Op het eerste gezicht dacht ik dat er stond “binnenkort verwacht superheldenschool”. Toen keek ik goed en het had niets te maken met superhelden of scholen, maar ik dacht: het zou zo cool zijn als er scholen waren voor superhelden, maar ook voor superschurken. En binnen vijf minuten had ik dit verhaal bedacht over een meisje van de superschurkenschool die verliefd wordt op de jongen van de superheldenschool. Uiteindelijk werden de scholen eruit gehaald en ging het over een schurk en superheld die verliefd worden.

Ik kan me inderdaad nog herinneren toen ik hoorde dat je met een nieuw boek uitkwam dat het over superhelden en –schurkenscholen ging. Waarom heb je de scholen uiteindelijk geschrapt?
Ik heb denk ik vier concepten van het boek waarin de school verwerkt was, waarvan de twee eerste beide een superhelden- en schurkenschool. Toen werd het alleen nog een superheldenschool waar een geheim groepje schurken samenzweren tegen de school. Bij het vijfde concept zag ik dat de school niet werkte. Het maakte het meer cliché dan ik wilde. Ik wilde meer een serieuze, duistere wereld. Dus heb ik het eruit gehaald.

"ik denk ook dat als er een wereld was met mensen met superkrachten, dat ze niet allemaal strijdwaardig zijn."

Er zijn veel verhalen over superkrachten. Tegen welke uitdagingen liep je aan tijdens het schrijven in deze wereld?
Het was een uitdaging om met superkrachten te komen die we niet al zo vaak hebben gezien. Er zijn zoveel superhelden die kunnen vliegen of elementaire krachten hebben. Met Alter Ego wilde ik een knipoog geven naar deze klassieke superkrachten. Ik wilde een verhaal schrijven dat past binnen de wereld van Marvel of DC, maar op hetzelfde moment niet iets wat lezers al een miljoen keer eerder hebben gelezen. Dus de uitdaging was om superkrachten te verzinnen die uniek waren of een twist hadden. Maar ook om personages te schrijven die nieuw en interessant zijn en niet zoals elke andere stereotypische superheld zijn.

Hoe besloot je welk personage welke superkracht kreeg?
Ik keek naar welke superkrachten ik zelf cool vond om te hebben. Zoals Nova’s superkracht, ik zou het geweldig vinden om niet meer te hoeven slapen. Lijkt me superhandig. En met Adrian’s superkracht, ik heb geen artistieke vaardigheden. Daarom hou ik niet alleen van het idee een fantastische kunstenaar te zijn, maar ook om het tot leven te kunnen brengen. Veel van de superkrachten, zijn krachten die me zelf gaaf lijken om te hebben.
Maar ik heb veel gespeeld met welk personage welke kracht kreeg. In de eerdere concepten veranderde het steeds. Tot het allemaal op zijn plek viel. Niet alleen met het personage en hoe de kracht zou inspelen op zijn of haar persoonlijkheid, maar ook voor het verhaal. Het was dus veel spelen met verschillende krachten.

Er zijn ook krachten in Alter Ego die een beetje nutteloos zijn. Waarom heb je die ook in het verhaal gestopt?
In verhalen van X-Men en de Avengers heeft iedereen een ongelofelijke superkracht en zijn er grote, epische gevechten. Dat is geweldig en ik denk dat dat belangrijk is om te hebben in een superheldenverhaal, want daar komt de fantasie vandaan. Maar ik denk ook dat als er een wereld was met mensen met superkrachten, dat ze niet allemaal strijdwaardig zijn. Daarom speelde ik met het idee om mensen krachten te geven die een beetje flauw of meer praktisch zijn, maar niet voor een gevecht.

Wat is je minst favoriete trope over superhelden?
Het eerste wat in me opkomt is de schurkenspeech. Wanneer de slechterik de superheld heeft waar hij hem hebben wil, zonder krachten en vastgebonden. Dan vertellen ze wat ze gaan doen om de wereld te veroveren en muhahaha. Het zou niet in het echte leven gebeuren, maar tegelijkertijd heeft het voor mij als schrijver wel iets. Ik weet het niet of ik het leuk vind of niet.

"Ik probeer te schrijven wat het verhaal nodig heeft."

En wat is je favoriete trope?
Geheime identiteiten. Ik hou van het idee van een alter ego. Niet alleen dat mensen een alias en superhelden identiteit hebben, maar ook met wie ze het geheim delen en hoe hard ze ervoor moeten werken om het geheim te houden. Dat vond ik ook zo leuk om te schrijven in deze wereld, want in deze wereld zijn de superhelden er al een tijdje en de meesten hebben geen geheime identiteit. Ze zijn er open over: Ik ben een Rebel, dit is mijn superkracht en dit is mijn identiteit. Het is niet meer verborgen. Daarom wilde ik met de hoofdpersonages terug naar de wereld van alter ego’s waar ze wel een geheime identiteit hebben en hun best moeten doen om het geheim te houden.

Was de eerste scene, waar we een stukje uit Nova’s verleden zien, moeilijk om te schrijven?
Het was zo moeilijk. Zeker het stukje met haar kleine zusje. Ik ben zelf een moeder en heb twee kleine meisjes. Het was een hartverscheurende scene om te schrijven. Ik twijfelde nog of ik haar moest laten toekijken, maar ben blij dat ik dat niet heb gedaan. Ik denk dat het meer impact heeft voor zowel Nova als de lezer om het over te laten aan hun verbeeldingsvermogen.

Heeft Adrian alleen zijn kracht met Sketch’s pen of kan hij elke pen gebruiken?
Elke pen zou werken. In het tweede boek zie je hem ook met verf werken. Eigenlijk kan hij alles gebruiken waarmee hij kan tekenen.

Waarom vind je het leuk om vanuit verschillende perspectieven te schrijven?
Ik probeer te schrijven wat het verhaal nodig heeft. Bijvoorbeeld in Alter Ego zijn er zowel dingen die alleen Nova of Adrian weten en ik denk niet dat de lezer het hele verhaal zou begrijpen zonder van beide kanten te horen. Met The Lunar Chronicles wisselen we steeds van perspectief, want er zijn veel scenes waar Cinder niet in actie komt, maar de lezer wel moet weten wat er gebeurd. Ik vind het belangrijk om een compleet verhaal te vertellen en lezers het kunnen volgen.

"Het is altijd eng wanneer een nieuw boek de wereld in gaat. Je weet niet of lezers het leuk gaan vinden."

Als je iets kon veranderen in een van je boeken, zou je het doen? En wat zou je veranderen?
Er zijn kleine dingen in The Lunar Chronicles die in conflict staan met de Chinese cultuur waar ik me niet van bewust was toen ik de boeken schreef. Maar aan de verhaallijn niet. Ik ben blij met hoe alles is verlopen.

Was je nerveus voor de reacties op Alter Ego?
Het is altijd eng wanneer een nieuw boek de wereld in gaat. Je weet niet of lezers het leuk gaan vinden. Je weet niet of mensen die The Lunar Chronicles leuk vonden deze nieuwe wereld ook leuk vinden of juist meer van hetzelfde willen. Er is altijd een soort druk om lezers te plezieren. Maar ik denk dat het belangrijkste is om te schrijven waar jij blij van wordt en dan kun je alleen maar hopen dat lezers het leuk vinden.

Als je in een wereld kon leven, zou je dan in de wereld van The Lunar Chronicles of Alter Ego willen leven?
The Lunar Chronicles, omdat ik de technologie cool vind en je kunt naar de maan vliegen! Maar in The Lunar Chronicles, op de aarde tenminste, is er vrede. Als een optimist hou ik van het idee dat we niet telkens oorlog voeren en dat de mensheid elkaar accepteert.

In de wereld van Alter Ego zijn er nog veel conflicten, spanningen, veroordelingen en haat. Ik vind dat Nova goede punten maakt over mensen met superkrachten. Het zal altijd blijven dat mensen meer kracht en macht willen. En ik denk dat dat waar is. Het zou heel moeilijk zijn als jij een kracht had om deze niet te misbruiken. Dat brengt een inherent conflict met zich mee.

"Het is belangrijk dat je een verhaal schrijft waar je zelf heel enthousiast over bent."

Wat is het grootste compliment wat je ooit hebt gekregen?
Er zijn veel mensen die niet veel lazen of boeken niet leuk vonden en uiteindelijk een van mijn boeken lazen en nu enthousiaste lezers zijn geworden. Dat vind ik een van de grootste complimenten.

Als je schrijfles zou geven, welke boeken staan er dan op de verplichte literatuurlijst?
Voor mij is Plot & Structure van James Scott Bell een van de meest invloedrijke boeken over schrijven. Hij schrijft praktisch en logisch over de structuur van een verhaal, maar vertelt ook dat niet elk boek even gestructureerd hoeft te zijn. Je ziet nog steeds dat het belangrijk is om vrijheid in je creativiteit te hebben, maar ziet wel welke punten elk plot raakt. Ik lees het nog steeds wanneer ik begin aan een nieuw idee.
Voor fictie denk ik een van de Harry Potter boeken, omdat Rowling alles raakt. Ze heeft goede karakterisering, plotting en zeker een goede wereldopbouw. Haar boeken zijn zo vertrouwd en bijna iedereen kent ze. Maar om ze dan te lezen met de intentie om te kijken naar waarom het boek zo goed werkt, lijkt me erg interessant.

Wat is jouw beste schrijftip voor iemand die een schrijver wilt worden?
Het is belangrijk dat je een verhaal schrijft waar je zelf heel enthousiast over bent. Zeker voor nieuwe schrijvers is het makkelijk om op te gaan in het idee om te schrijven wat populair en trendy is. Zo van: “Ik ga dit schrijven, want dan is het makkelijker om gepubliceerd te krijgen”. Maar je hart zit er niet in en dat zie je terug in het uiteindelijke resultaat.
Een verhaal wat ik altijd vertel is over toen ik The Lunar Chronicles schreef. Het was 2008 en destijds geloofde uitgeverijen niet dat tieners science fiction zouden kopen. Het was de tijd van Twilight, dus alles draaide om vampieren. Science fiction was niet populair. Toen ik begon met schrijven wist ik dat het een vierdelige boekserie zou worden over cyborgs en ruimteschepen, maar ik kreeg te horen dat het nooit zou verkopen. Maar ze hadden het verkeerd, want het verkocht wel. Het werd heel populair. Nu wordt er juist veel science fiction op de markt gebracht. Ik denk dat het belangrijk is om die stemmen te negeren en te schrijven waar jij enthousiast en blij van wordt.

"Ik heb zoveel plannen en ideeën, maar ik weet nog niet welke ik ga doen."

Welke andere boeken kun je lezers van Alter Ego aanraden?
Een van mijn favoriete superhelden boeken is Vicious van V.E. Schwab, die vind ik echt geweldig. Daarnaast schrijft Marie Lu geweldige boeken die dezelfde actie plus romantiek vibe hebben als de mijne. Ik moet ook denken aan de boeken van Leigh Bardugo en Robin LaFevers.

In November van dit jaar komt in Amerika het tweede boek uit. Heb je plannen voor een nieuw boek of serie?
Ik heb zoveel plannen en ideeën, maar ik weet nog niet welke ik ga doen. Er zijn drie ideeën waar ik tussen twijfel. Twee daarvan zijn weer hervertellingen. Een daarvan is fantasie en de andere meer contemporary thriller. Het derde idee is meer een eigen idee voor een romantische contemporary met magische elementen. Ik ben over alle drie heel enthousiast, dus we zullen zien.

Wil je altijd op de hoogte zijn van de boeken binnen jouw favoriete genre? Stel je voorkeur in en ontvang updates.