Interview

Max Porter over rouw en poëzie

Door: Penny
23-05-2016
Birds 1835510 960 720

Vader en zoons

Grief is the Thing with Feathers (Verdriet is het ding met veren) gaat over een vader en zijn twee zoons die door een tragisch ongeluk hun echtgenote en moeder verliezen. De vader, een kenner van het werk van de Engelse dichter Ted Hughes, staat er opeens alleen voor. Totdat het gezin bezoek krijgt van een kraai die pas weer vertrekt zodra het rouwproces voorbij is. In een poëtische stijl beschrijft Porter de rouwperiode vanuit drie verschillende perspectieven: de jongens, de vader en kraai.

Afbeelding In Tekst 1

Literaire verwijzingen

Ted Hughes speelt een belangrijke rol in Grief is the Thing with Feathers. Wat is precies de connectie tussen de Engelse dichter en jouw boek?
Mijn boek gaat over een man die geobsedeerd is door het boek Crow van Ted Hughes. Die obsessie komt boven op een cruciaal moment in zijn leven, namelijk bij het overlijden van zijn vrouw. Ted Hughes schreef de dichtbundel vlak nadat zijn vrouw Sylvia Plath zelfmoord pleegde. Het is een rauw boek. Een soort anti-dichtbundel over een gevecht met god waarin hij taal herdefinieerd.

De titel van jouw boek verwijst naar het gedicht ‘Hope is the thing with feathers’ van Emily Dickinson. Is haar werk ook een belangrijke bron van inspiratie?
Mijn liefde voor de gedichten van Emily Dickinson heeft een grote rol gespeeld tijdens het schrijven van dit boek. Grief is the Thing with Feathers gaat niet alleen over een rouwproces, maar ook over wat het betekent om van poëzie te houden. Er zitten veel verwijzingen in naar het werk van Hughes en hij is het belangrijkste voor de vader, maar persoonlijk schreef ik dit boek als een hommage aan Dickinson. Eén pagina van Dickinson geeft mij meer stof tot denken dan een heel oeuvre van andere dichters.

Grief is the Thing with Feathers is geen self-help boek

Max Porter

Rouw

Is het jouw intentie om mensen aan te zetten tot het lezen van poëzie van Emily Dickinson en Ted Hughes?
Nee, dat soort verheven intenties heb ik niet. In het verhaal zelf heb ik Dickinson niet genoemd, maar wie het boek goed leest, ziet overal verwijzingen terug naar haar. Misschien heb ik stiekem de hoop dat mijn lezers dat zien. Maar ik wil niet de les lezen. Ik hoop dat mijn boek een mooi verhaal is, los van de literaire verwijzingen.

Heb je het boek ook geschreven voor mensen die in rouw zijn?
Grief is the Thing with Feathers is geen self-help boek waarin staat hoe je moet rouwen. Het is ook geen boek met een duidelijk begin, middenstuk en eind. Het is poëtisch, experimenteel en rauw. Sommigen vinden troost in mijn werk, terwijl anderen het helemaal niks vinden. Dat is persoonlijk, net als een rouwproces. Iedereen gaat daar anders mee om en dat is ook wat ik wil zeggen met dit boek.

Header 8

Favoriet

Behalve een boek over rouw en liefde voor poëzie is het ook een boek over de band tussen twee broers. Zie jij dat ook zo?
Daar is het voor mij allemaal mee begonnen. De band tussen twee broers. Ik wilde graag een boek schrijven over de relatie tussen familieleden en ik heb genoeg ruimte open gelaten zodat mensen hopelijk aan het denken worden gezet over hun eigen relatie met broers, zussen en vrienden. Gelukkig krijg ik veel reacties die dat bevestigen.

Heb je een favoriet gedeelte?
Het laatste stukje van kraai, waarin hij zegt dat hij vertrekt. Dat is het enige stukje waarin ik hem een poëtische stem geef. Het is het enige gedeelte waarin hij geen spelletje speelt, maar oprecht zegt wat er op zijn hart ligt. Het resultaat is een sec gedicht waar mijn eigen stem het meest in doorkomt.

Wil je meer boeken lezen over de rol van de moeder binnen het gezin?
Penny Thumb
Penny