Interview

Nicky Opheij is On a mission met haar nieuwste boek

11-1-2019
Nicky Opheij On A Mission

Doe maar gewoon, dan ben je mooi genoeg. In On a mission van Nicky Opheij vind je 30 recepten voor powerontbijtjes, slimme tussendoortjes, snelle lunches en heerlijke hoofdgerechten. Allemaal supermakkelijk klaar te maken, barstensvol vitamines en voedingsstoffen waar je lijf sterk van wordt, je huid van gaat stralen en je humeur van opknapt.

“Ik vertel over mijn struggles als lange slungel in de puberteit, hoe ik Hollands Next Top Model won, en wat er daarna met me gebeurde. Door de keiharde modellenwereld raakte ik – en vooral mijn relatie met eten – in de war. Een pittige tijd, die er wel voor heeft gezorgd dat ik op het pad van de opleiding tot gewichtsconsulente kwam. En dat ik me ging opgeven voor Miss Nederland en won! Door alles wat ik heb geleerd van de modellenwereld, tijdens mijn jaar als Miss Nederland en 'het leven' wil ik de lezers inspireren door vooral jezelf te blijven. En goed voor jezelf te zorgen. Want dan ben je op je best. Je lichaam heeft voeding nodig. En een goede dosis humor.”

Je schrijft in het voorwoord dat het heel persoonlijke verhalen zijn die je deelt in jouw boek. Waarom was het nu de tijd om dat te doen?
“Ik heb er lang over getwijfeld. Het zijn delen uit mijn leven die heel verdrietig zijn. Maar ze horen bij mij. En ik hoop dat ik er andere meiden mee kan helpen. Ik wil anderen helpen door te delen wat ik weet. Ik hoop vooral jongere, onzekere meiden te helpen stoppen met denken dat ze niet goed genoeg zijn. Het is juist belangrijk goed voor jezelf te zorgen. Alleen dan heb je voldoende energie om je dromen waar te maken. Het voelt als een missie om die boodschap over te dragen.”

“Toen ik in 2014 Hollands Next Topmodel won dacht ik dat de wereld op zou gaan. Ik kreeg een contract ter waarde van vijftigduizend euro, die ik zou verdienden door modellenwerk te doen. Het uitzicht op vette klussen, geweldige fotografen en modeontwerpers ontmoeten; misschien wel een internationale carrière. Maar zo mooi als het klinkt, was het niet. En dat wil ik vertellen.”

Is er een grens tussen wat je wel en niet vertelt in On a mission ?
“Ik ben een heel open persoon en dat zie je terug in mijn boek. Ieder detail dat ik belangrijk vond om te delen, heb ik gedeeld. Alles wat is gebeurd, heeft bijgedragen aan wie ik nu ben, waar ik nu ben. Het klinkt misschien gek, maar ik ben dankbaar voor alles wat ik heb meegemaakt. Ik ben nu sterker dan ooit en ik weet dat ik mezelf kan redden vanuit elke situatie. En ik wil niet dat anderen bepalen wie ik zou moeten zijn.”

Voelde je je verplicht naar jouw fans toe om de achterkant van de glamour te laten zien?
“Ja, omdat ik die voorbeeldfunctie heb. Ik zat graatmager, bijna kaal van de haaruitval en met dikke acne compleet verslagen op de bank in mijn ouderlijk huis. Alleen. Want mijn ouders waren ook net gescheiden. Ik had geen geld, geen werk. En ondertussen kwamen er berichten binnen van meiden die mij op tv hadden en dachten dat ik een verschrikkelijk cool en gelukkig leven aan het leiden was. Social media en mijn echte leven lagen mijlenver uit elkaar.”

Wat gebeurde er nadat je Hollands Next Topmodel won?
“Na het tekenen van het contract werden mijn maten opgenomen. Schouders, borstwijdte, heupomvang. Mijn heupen bleken veel te breed. Vierennegentig centimeter omvang. Het zei me eigenlijk niet zo veel. Ik kreeg het advies om af te vallen en later terug te komen. En dat vond ik prima, want ik studeerde nog bouwkunde, en dat wilde ik toch eerst afmaken.”

“Maar wat ik ook deed, ik bleef te breed. Ik sportte drie keer per dag. Ik probeerde het ziekenhuisdieet, bedoelt om veel te zware patiënten snel klaar te stomen voor een operatie. Niet eten – maar dat hield ik niet vol. Sapkuren. Twee appels per dag. En nog meer sporten. Ik hield niets lang vol, maar ik werd wel dunner.”

“Ik ken meiden die nog veel strenger waren dan ik. Op pure discipline. Weken achter elkaar alleen een appel en een mandarijn per dag. Die meiden zetten de knop om: gezondheid is niet belangrijk, uiterlijk wel. Ze worden niet meer ongesteld, krijgen een donsvachtje. Je krijgt meer haar op lijf als reactie op niet eten. Hoe tegenstrijdig is het: aan de andere kant van de wereld is niets te eten en hier hongeren we ons uit. Het perspectief is weg.”

“Ik ben op een trainingskamp geweest op Mallorca – ik kon alleen nog maar huilen. Door alle stress lukte het niet meer nog meer gewicht te verliezen. Maar mijn heupomvang bleef op 92,5 centimeter steken, maar in mijn contract stond 92. Ik moest meer afvallen, anders kreeg ik geen werk. En ze vonden dat ik een onderkin had.”

“Ik ken meiden die nog veel strenger waren dan ik. Op pure discipline. Weken achter elkaar alleen een appel en een mandarijn per dag. Die meiden zetten de knop om: gezondheid is niet belangrijk, uiterlijk wel"

Nicky Opheij

Hoe heb je deze cirkel doorbroken?
“Op een bepaald moment was ik zo ongelukkig. Ik wilde niet eens meer mijn bed uitkomen. Toen dacht ik: ik moet hulp zoeken. De psycholoog bij wie ik terechtkwam zei dat het een tijdelijk probleem was. Een tijdelijk probleem? Daar had ik dus ook niets aan. Ik zat al acht maanden op de bank. Niks tijdelijk.”

“Ik was op mezelf aangewezen. Ik was de enige die mij hieruit kan halen, uit deze put. Ik wilde niet meer afwachten. Wachten en hopen dat mijn droom alsnog uit zou komen. Ik kreeg een baantje in de horeca, een leuke zaak bij mij in de buurt. Ik had een beetje geld, meer sociale contacten. Mensen herkenden me en vroegen me of dit wel was wat ik wilde. Dat was confronterend. Nee, natuurlijk wilde ik dit niet. Ik wilde model zijn. Ik schaamde me dat het me niet was gelukt. Maar dat zei ik niet. Ik zei dat het mijn hobby was, in de horeca werken. Het werk maakte me wel vrolijker. Maar ik hield niet alleen de klanten, maar ook mezelf voor de gek. Dit was echt niet mijn droom. Op een gegeven moment adviseerde iemand mij een opleiding te gaan volgen en ik wist eigenlijk meteen dat ik meer over voeding wilde leren. Mijn echte oude hobby. Vroeger stond ik zingend in de keuken in pannen te roeren. Ik wist als geen ander hoeveel invloed eten heeft op je energie en geluk. Ik heb een opleiding gevolgd en mag mezelf nu gewichtsconsulente noemen en binnenkort ook voedingsdeskundige. Blijven doorleren vind ik leuk. Ik kan mezelf én anderen advies geven en dat is precies ook wat ik met dit boek wilde doen.”

Was er niemand in jouw omgeving die zag dat het niet goed met jou ging?
“Net in de periode dat ik mijn ouders het hardst nodig had, gingen zij scheiden. Ik stond er alleen voor. Ze vertrokken allebei uit het huis waar we als gezin met elkaar woonden en mijn broertje ging ook weg. Ik ging niet meer naar verjaardagen uit angst dat ik chips en borrelnootjes zou eten. Ik verloor vriendschappen. Mensen zagen wel dat ik donkere kringen onder mijn ogen had, ingevallen wangen, dun. Maar ja, ze wisten dat ik model was. En modellen zijn nu eenmaal dun.”

Ben je nog weleens bang voor een terugval?
“Ik zou mezelf best nog wel willen inschrijven bij een modellenbureau. Maar dan alleen zoals ik nu ben. Zoals ik me nu voel. Ik zal wel bang zijn voor reacties als: ‘Ja maar Nicky, die heupen…’ Om dát niet te hoeven horen, heb ik die stap nog niet gezet. Juist omdat ik nu zo lekker in mijn vel zit.”

"De wereld die we via de media zien is niet echt. We moeten leren omgaan met die neppe perfectie, door vooral te leren van onszelf uit te gaan. Andermans idealen lekker vergeten.”

Nicky Opheij

Wat had jouw omgeving kúnnen doen?
“Wat ik miste was een luisterend oor. Dingen als ‘Nicky, je gaat nu meer eten, want je bent veel te mager’ werken niet. Als je tegen je kind zegt dat het niet mag roken, gaat het juist wel roken. Geef geen oordeel, probeer het niet op te lossen, maar luister en denk erover na. En die andere meiden gaven me juist tips, maar de verkeerde. Dat ik watten moest eten, want dat vult lekker in je maag.”

Hoe kun je jezelf weerbaarder maken?
“Stop met scrollen op Instagram. Je vergelijkt jezelf voortdurend met anderen en als je daar gevoelig voor bent, zoals ik, word je daar heel onzeker van. Ontvolg ze en denk aan hoe en wanneer jij je goed en gelukkig voelt. Dat is wat belangrijk is; het belangrijkste. De wereld die we via de media zien is niet echt. We moeten leren omgaan met die neppe perfectie, door vooral te leren van onszelf uit te gaan. Andermans idealen lekker vergeten.”

Hoe ga jij zelf om met al die meningen die zullen blijven bestaan? Iedereen heeft een meningen wil die vooral graag delen op social media.
“Ik had al vroeg in mijn leven te maken met meningen. Op school werd ik gepest. Elke dag werd me gezegd dat ik lelijk was. Op een dag kwam er een meisje naar me toe in de pauze. Ze ging voor me staan en vroeg zich hardop af waarom ik die gekke sokken aan had in mijn hakken en wanneer ik eens tieten ging krijgen. Ze schreeuwde op een gegeven moment tegen me en de hele aula keek naar me. Ik ben huilend weggerend. ‘Nekkie’, ‘giraffe’ en ‘struisvogel’ zijn woorden die elke dag naar me geroepen werden. Ik zal het nooit begrijpen, maar nu denk ik – en dat denk ik ook bij de lelijke dingen die op social media over me worden gezegd, zoals “je moeder zal wel spijt hebben dat ze je heeft gekregen” – dat iemand zelf harstikke onzeker is en een makkelijk slachtoffer zoekt om naar beneden te trappen. Het is niet persoonlijk.”

In jouw boek staan weliswaar vooral foto’s van jou, maar ook van andere meiden. Allemaal mooie, slanke meiden. Hoe verhoudt zich dat tot jouw boodschap?
“Slank zijn wil niet zeggen dat het niet goed met je gaat. Slank zijn is niet slecht. Ik weet dat ik niet dik ben, maar als ik nu naar een modellenbureau zou gaan, dan word ik ingedeeld op Plus Size modellenwerk. Zo verknipt is het wereldje. Ik hoop dat het ooit zal veranderen, maar daar zal veel voor nodig zijn. Modellen zijn kapstokken. Een borst of bil leidt af van de kleding. De hele industrie is een beetje belachelijk.”

Waar ben je het meest trots?
“Dat ik alles, tot hier zitten met mijn eigen boek, allemaal zelf heb gedaan. Natuurlijk zijn er mensen om me heen die me helpen, maar ik heb het wel op eigen kracht bereikt. Dat kan niemand voor je doen. Zelfvertrouwen maakt je knap. Voor jezelf zorgen is het grootste cadeau wat je jezelf kunt geven. Mijn missie is geslaagd als dit tot iedereen doo