Onze eindeloze dagen: tussen de regels door schrijven

7-6-2016
Eindeloze Dagen

Volgens mij kon ik eerder lezen dan praten en ook nu maak ik nog vrijwel elke dag tijd voor een boek. Ik kan als een groupie voor de boekwinkel staan in afwachting van het nieuwste juweeltje van mijn lievelingsauteurs en dan dagenlang man en kinderen verwaarlozen om " nog één bladzijde te lezen. Daarom zijn kookboeken geliefd: ze stillen mijn leestrek én verleiden me tot het creëren van iets lekkers. En dan is het gezin ook weer gelukkig en vergeven ze me mijn leesverslaving. Ik hoop dat ik je kan inspireren met mijn reviews. Veel leesplezier, Carlien van der Vlugt.

Suggereren
Tussen de regels door schrijven: zo zou je de schrijfstijl van Fuller in dit boek kunnen omschrijven. Niet wat er staat maar wat er gesuggereerd wordt, dát geeft de lezer vanaf bladzijde één het onbestemde gevoel wat gedurende het gehele boek je bij zal blijven. Niet alleen een soort ongerustheid, maar juist ook een ongelooflijke kracht die van de jonge Peggy afstraalt. Het is duidelijk: dit is niet zomaar een roman.

Verdoemd
Peggy woont, op achtjarige leeftijd, met haar beroemde moeder Ute en haar vader, James, in Londen. Haar ouders hebben elkaar ontmoet toen hij in moest vallen bij een pianoconcert van haar moeder, omdat de vaste assistent plotseling uitviel. Het leven van moeder wordt door de muziek bepaald en die van haar vader door zijn geloof dat de wereld verdoemd is. Hij sluit zich aan bij een groep gelijkgestemden survivalists, geleid door vriend Olivier. Peggy wordt door haar vader getraind om te overleven: zo moet ze op commando haar rugzak kunnen pakken, met de bijl leren omgaan, kamperen ze in de tuin, leven van wat daar groeit en neemt hij haar - na een ruzie met zijn vrouw - mee naar de 'Hütte' in een woud in Duitsland.

Onze Eindeloze Dagen Clair 936

De grote scheiding
Wat eerst een vakantie leek, blijkt haar wereld te worden. Haar kleine wereld wordt begrensd door 'de grote scheiding', daar waar volgens haar vader de wereld geëindigd is. Ze heeft haar pop, de door haar vader gemaakte piano (waarop ze het lievelingsstuk van haar ouders leert spelen) en haar schuilplek in het bos. Dit wordt haar toevluchtsoord als het toenemende verwarrende gedrag van haar vader haar beangstigt. Gelukkig is daar vriend Reuben die haar het leven inzicht biedt en uiteindelijk haar redding wordt.

Ponsje
De eerste hoofdstukken spelen zich af in Londen, 9 maanden na haar terugkomst. Zo krijgen we inzicht in het leven voor de scheiding en de eerste dagen na haar terugkeer bij haar moeder en inmiddels achtjarige broertje Oskar. Dan start het middendeel waar Peggy (inmiddels Ponsje genoemd) en vader leven in de wildernis. Onze eindeloze dagen sluit af met het deel waarin ze weer terugkeert bij haar moeder. In dat relatief kleine deel komen de losse einden samen en is Fuller op haar sterkst.

Onze Eindeloze Dagen 1800 2

Natuur, puberteit en toenemende gekte

De beschrijvingen van het leven van de natuur, haar opkomende puberteit, de relatie met haar vader en zijn toenemende gekte. Het wordt in zo’n gedetailleerdheid beschreven, dat zelfs dat wat er niet staat gelezen wordt. De gelaagdheid van de hoofdpersonen, maakt het dat je ze begrijpt. De wanhoop van James - als vader en bedrogen man - de groei van Ponsje onder zulke extreme omstandigheden, de noodzaak van Reubens aanwezigheid om ook de slechte dingen aan te kunnen. Zo worden de ontluikende seksuele gevoelens van Ponsje prachtig beschreven ('de sensatie als net voor het begin van een onweersbui') , waarbij wederom tussen de regels door de meest onthutsende emoties spelen, waarvan je weet dat dit niet eindeloos kan duren. Wat een talent deze Fuller!