Header Arizona Blues
Recensie

Arizona blues: "Sfeervol en geloofwaardig, romantisch en ook nog spannend"

Debuteren en direct met De Gouden Strop naar huis gaan is niet voor iedere beginnende auteur weggelegd, echter wel voor de Rotterdammer Elvin Post. In 2004 won hij met Groene vrijdag deze prestigieuze prijs en was daarmee tevens de jongste debutant die deze prijs won. Inmiddels zijn we alweer een aantal jaren en boeken verder en presenteert hij een dezer dagen zijn zesde thriller; Arizona blues.

Autopech

Peggy Sue Arquette is een meisje dat voortdurend op foute jongens valt. Ze woont op een trailerpark, heeft werk en denkt in Teddy Maldonado de liefde van haar leven te hebben gevonden. Maar Teddy houdt wel van geld, echter niet van werken. Voor een overval op een tankstation draait hij zijn hand niet om en als hij ontdekt dat miljonair Gerald Treadway een voormalig schoolvriendje van Peggy Sue is, smeedt hij een plan om de miljoenen van Gerald naar hem te laten vloeien. Op nagenoeg hetzelfde moment komt Karin Hart, journalist bij The New York Times, in Arizona met autopech vast te staan en krijgt hulp van een bewoner uit de buurt. Ze wordt liefdevol bij hem thuis ontvangen en doorverwezen naar garagehouder Ethan Quin, die belooft de wagen te repareren. In de tussentijd wil ze van de nood een deugd maken en besluit Gerald Treadway te interviewen over zijn ontvoering door buitenaardse wezens met een ufo.

"Er was geen vuiltje aan de lucht, letterlijk en figuurlijk, totdat ik boven me ineens iets vreemds hoorde, een laag gonzend geluid. Ik keek omhoog en moest tot twee keer toe in mijn arm knijpen voordat ik kon geloven wat ik daar zag..."

Een goede balans

Het verhaal in Arizona blues beschrijft het verwerken van persoonlijk leed en verdriet uit het verleden van een aantal personages, waar doorheen een duivels moordplan zich ontwikkelt. Zoals van Post inmiddels bekend is spelen de meeste verhalen zich in Amerika af, zo ook Arizona blues. Maar ook is deze auteur bekend vanwege de speciale zorg die hij besteedt aan zijn personages. Dat facet draagt in grote mate bij aan zijn succes. De intonatie van het gesproken woord is voor nagenoeg ieder personage zodanig dat het naadloos past en ook aan dat karakter kleeft. Ieder personage komt onder de handen van Post ook echt tot leven en lezers trekken hun lot echt aan en lachen en huilen mee met hun plezier en leed. Dat is voor hem van meer belang dan een bloederige moordpartij. Delen van het verhaal neigen dan ook meer naar een roman dan naar een thriller maar met beide genres weet de auteur goed om te gaan en de balans tussen beide goed te bewaren.

"Het zou wat zijn hé? Je op ieder ogenblik kunnen focussen op een moment waarop Donald Trump géén president is en je gewoon goed voelen."

Minder cliché

De lezer waant zich ook echt in Amerika door de sfeer en de actuele onderwerpen die Post door het verhaal weeft. Het leven is anders dan hier, in de lage landen, maar ook dat onderscheid en die sfeer weet hij goed uit te drukken. Daarmee wordt het cliché van een vrouw die met autopech komt te staan in een klein dorpje, wat minder zwaar.

Wil je altijd op de hoogte zijn van de boeken binnen jouw favoriete genre? Stel je voorkeur in en ontvang updates.