Recensie

Eet als een atleet, maar bedenk wel wat voor atleet je bent

17-10-2017
Headerfoodie2

‘Als je vet wil verbranden, bedenk dan tijdens het hardlopen dat het altijd nog wel ietsje zachter kan’. Die tip uit een hardloopblad sprak me aan. Zo’n sporter ben ik. Ik werk me om de dag een uurtje in het zweet, maar of ik een atleet ben…

Nuchtere benadering

Eet als een atleet van Saraï Pannekoek, Vera Wisse en Titia van der Stelt, de meiden van I’m a Foodie, had ik dan ook aan mij voorbij laten gaan, als ik hun boek Eet als een expert al niet eerder had gelezen. Daarin leggen de dames uit hoe voeding de brandstof van ons lichaam is en dat de beste brandstof de beste verbranding geeft en het motortje schoon houdt. Geen fabels of hypes, alles gebaseerd op wat wetenschappelijk bewezen is. Over het brooddieet bijvoorbeeld: logisch dat je daarvan afvalt, want dat scheelt meteen ook boter en pindakaas. Maar van de andere kant: eet alleen volkoren brood, dan eet je de hele koren.

Geen extra eetmomenten

In Eet als een atleet wordt die lijn van helder, zuiver en nuchter informeren over eten doorgetrokken. Met mijn manier van sporten – zo lees ik – hoef ik voor of na het sporten niet extra te eten of te drinken. Ik zou er alleen maar van aankomen! Nee, de gemiddelde huis-tuin-en-keuken-sporter moet vooral geen extra eetmomenten inlasten. Hooguit een keer een banaantje in de pauze van een toertocht. Ben je een wat fanatiekere sporter, dan krijg je uitgelegd hoe je iets specifieker kunt eten. Begin pas aan sportsupplementen als je ook dat laatste stukje top nog uit je zelf wil persen.

Recepten afgestemd op sportactiviteiten

In de meeste gevallen geen éxtra maaltijden dus, maar Eet als een atleet geeft wel recepten om je sportprestaties te verbeteren. Om koolhydraten te stapelen of eiwitten aan te vullen. Dadel- of bananenbrood. Thaise kipcurry. En – steeds belangrijker – hoe je als vegetariër ook zonder moeite als topsporter door het leven kunt.
Supplementen en gelletjes zijn bijna nooit nodig. Of het moet zijn dat je tijdens het beklimmen van de Mont Ventoux even bij wil tanken, dan pelt een mandarijntje wat onhandig.