Recensie

Harry Potter en de Halfbloed Prins: "De personages worden echter en menselijker"

26-7-2018
Harry Potter Recensie De Halfbloed Prins Header

Harry Potter en de Halfbloed Prins is sinds mijn veertiende mijn favoriete boek uit de reeks. Op dat moment kwam het vooral doordat ik me erg kon vinden in de meeste situaties waar de personages doorheen gingen in hun dagelijks leven. Nu is het vooral omdat je Harry in dit zesde deel volwassen ziet worden. Hoewel dit in de vorige twee delen wel naar voren komt, begint Harry in dit deel ook zijn lot te accepteren. Dat is goed, want Voldemort wordt sterker en sterker.

Privélessen van Perkamentus

Na zijn grote afstandelijk- en afwezigheid is een van mijn favoriete personages, Albus Perkamentus, weer terug. Aan het begin van het boek komt hij Harry bij de Duffelingen ophalen om een oude vriend te overtuigen om op Zweinstein les te geven. Ook vertelt Perkamentus dat Harry dit schooljaar privéles van hem krijgt om hem: “een beetje van dit, een beetje van dat”, te leren. Deze lessen vind ik een van de leukste dingen aan het boek. Ze zijn vrij duister, maar er wordt veel duidelijk over het verleden en wat Harry moet doen om Voldemort te verslaan.

Personages worden volwassen

Naast dat het kwade verslagen moet worden moeten de personages gewoon naar school. Wat mij in eerste instantie in dit boek erg aantrok waren de gebeurtenissen in het dagelijks leven van de studenten. Ze worden verliefd, er zijn wat ongemakkelijke situaties en af en toe wat drama. Het mag dan wel een fantasiewereld zijn, maar het gaat wel om zestienjarigen. Dit soort dingen maken de personages nog menselijker en echter. Ook worden de personages met de hoofdstukken stuk voor stuk volwassener, sommige iets sneller dan andere (ja Ron, ik praat over jou).

Achterdocht en verdenkingen

Het was ook interessant om te zien hoe iedereen met de situatie van het vorige boek om gaat. Terwijl sommige personages (bijvoorbeeld Ron en Hermelien) doen alsof alles perfect is, wordt Harry geobsedeerd met het verdenken van andere mensen. Hij bedenkt allemaal theorieën die niemand wilt geloven, zelfs Ron en Hermelien niet. Dit leidt tot uiteindelijk tot het einde van het boek dat een grote impact heeft op Harry als persoon, maar ook op de hele toverwereld.

Voldemort verslaan

Wanneer je het einde voor het eerst leest en alle spoilers hebt ontweken ben je in shock door wat er allemaal gaande is. Nog steeds wanneer ik dit lees voel ik me net zoals Harry, verraden en verdrietig. Toch is dit een punt voor Harry Potter waar hij echt volwassen wordt en zijn lot accepteert, ondanks dat dit niet het pad is wat hij heeft gekozen. Hij is klaar om Voldemort te verslaan.

Marjoleinfoto
Marjolein Slob