Header de vader van Artenio
Header de vader van Artenio
Recensie

De vader van Artenio van Frida Vogels is een ontroerend verhaal waarin je de liefde en het respect van de schoondochter voor haar schoonvader voelt.

23-11-2020

In De vader van Artenio van Frida Vogels wordt een beeld geschetst van de vader van Artenio: Salvatore. Hij moest al op jonge leeftijd noodgedwongen de wijngaard van zijn vader overnemen. Dit stukje moet je dan ook zeker in het tijdsbeeld plaatsen. Tegenwoordig zou dat niet meer kunnen. In ieder geval bleek Salvatore een leergierige jongen en wist er zijn geld mee te verdienen voor de familie en later voor zijn gezin. Hij bleek een man te zijn die goed nadacht over alles. Hij koos er bijvoorbeeld bewust voor om het bij één kind te houden, Artenio, door zijn moeder Ennio genoemd.

Ennio blijkt een intelligente jongen te zijn die veel in zijn mars heeft. Op een gegeven moment ontmoet hij Frida Vogels en leert zij de familie van Artenio kennen. Iets wat niet zo gemakkelijk ging. Later zal ze vaak met haar man bij de familie logeren en dan blijkt dat zij een paar dingen gemeen heeft met haar schoonvader. Op een gegeven moment maakt Salvatore een reis door Italië waarbij hij ook naar zijn zoon en schoondochter gaat. In die tijd lijkt de band tussen schoonvader en schoondochter alleen maar te groeien. Het valt dan ook op hoe de band tussen vader en zoon is.

Beeldende schrijfwijze

Door de beeldende schrijfwijze van Frida Vogels heb je het gevoel dat je er aan de zijlijn bij bent. Je ziet alles wat de auteur beschrijft voor je, zoals de eerste keer dat ze in San Sevoro is. Ook weet ze haar gevoelens goed te beschrijven zoals bijvoorbeeld hoe ze zich voelt bij haar schoonfamilie. Soms heb je het gevoel dat ze te kritisch is naar zichzelf, maar tegelijkertijd is ze ook ironisch. De band tussen vader en zoon heeft ze vooral heel goed weten weer te geven in de tijd dat Salvatore bij hun langskwam. Je voelt de ergernis van de zoon naar zijn vader en zijn vader die zich er ogenschijnlijk niets van aantrekt zoals tijdens een discussie over de voor- en achterkant van de Dom in Milaan. Het zijn bovendien van die humorvolle stukjes die herkenbaar kan zijn voor veel mensen.

Aan de ene kant is het jammer dat er geen foto's in staan, want als lezer is het leuk om naast de mooie foto op de cover meer foto's te zien van Artenio, Savatore, hun familie en waar ze wonen. Aan de andere kant mis je ze ook weer niet door, zoals gezegd, de beeldende schrijfwijze van de auteur.

Tijd om de dagboeken te lezen

De auteur heeft een ontroerend portret geschreven over haar schoonvader waarbij ze ook over haarzelf schrijft en hoe ze zich voelt bij haar schoonfamilie. Na het lezen van De vader van Artenio van Frida Vogels wil je, als je dat nog niet hebt gedaan, de dagboeken van Frida Vogels lezen.