V3henna
V3henna
Recensie

In Henna Hanina van Nadia Zerouali zweef je over de pagina’s, langs betoverende gerechten uit Marokko

21-11-2019

Alsof er een vliegend tapijt met Aladin erop zó de hoek om kan komen vliegen. Zo’n gevoel krijg je als je door Marrakech loopt, met haar bochtige en rozerode straten. Maar ook het platteland van Marokko is een sprookje van 1001 nacht. Nadia Zerouali reisde door het land en ontdekte er traditionele keukengeheimen door er te koken met vrouwen. De bekende kookboekenauteur, tv-presentator - en geboren en getogen Winterswijkse - droeg haar tiende boek op aan haar lieve oma, ofwel: Henna Hanina.

Marokkaanse vrouwen

De recepten in Henna Hanina komen deels van de vrouwen die hun huis voor Nadia openstelden, en zijn aangevuld met persoonlijke recepten van Nadia zelf, geinspireerd op de ingrediënten en smaken van Marokko. Hier in het Westen hoor je vaak mensen zeggen dat vrouwen in landen zoals Marokko bevrijd moeten worden en dat wij hier hun moeten vertellen hoe ze zich moeten emanciperen en hun leven moeten leiden. In dit boek kom je erachter hoezeer deze vrouwen leiders zijn in hun eigen kleine wereld: de keuken.

Brood en dadels

Marokko wordt vaak het land van melk en dadels genoemd, maar eigenlijk is het ‘land van brood en dadels’ een naam die beter past. Zoveel gezinnen en streken, zoveel broden. In Marokko heeft elke wijk of dorp een gemeenschappelijke oven waar je brood kunt brengen. Omdat brood heilig is in de Marokkaanse cultuur, breekt Nadia niet het ijs maar brood in het eerste hoofdstuk. De hoofdstukken erop volgen de seizoenen: lente, zomer, herfst en winter. Zoetigheid is in ieder hoofdstuk vertegenwoordigd. Naast recepten met dadels staan er flink wat heerlijke en spannende recepten voor zoete broodjes, koekjes, drankjes en Marokkaanse thee in het boek.

''De hoofdingrediënten van het boek: de straten van Marokko, de oogst van het land en mijn eigenwijze inbreng met een flinke snuf Winterswijkse mores''

Van mama’s brood tot Hafida’s tagine

Henna Hanina nodigt - naast het maken van je eigen Marokkaanse brood en zoetigheid - uit tot het koken van gerechten zoals falafel en couscous met romige karnemelkdressing. De moeilijkheidsgraad van de gerechten verschilt; er is voor ieder wat wils. Naast uitpak maaltijden zoals een ‘offerfeest-BBQ’ zijn er ook verrassende simpele gerechten, zoals maissoep met rozemarijnolie, bestaande uit vier ingrediënten. In het kookboek krijgen veel recepten een gezicht, doordat de vrouwen waarvan de recepten zijn erbij worden geportretteerd.

Als een sprookje

Het kookboek leest als een sprookje, waarin Nadia Zerouali - gitzwart krullend haar en betoverend mooi – je als een soort eigentijdse Jasmine door Marokko heen leidt, langs bijzondere plekken, vrouwen en etenswaren. De foto’s zijn prachtig en de verhalende teksten zijn fijn om te lezen; je zweeft letterlijk over de pagina’s. En, heel bijzonder: Niet alleen leer je in het boek heerlijk traditioneel én modern Marokkaans koken. Je leert door het lezen ervan ook Marokkaanse vrouwen beter begrijpen en waarderen.

Laura
Laura de Grave