Recensie

Nimmernacht: "Kom maar op met het vervolg!"

20-12-2017
Header Nimmernacht

Mia Corvere is 9 jaar als ze getuige is van de executie van haar vader. Hij wordt opgehangen wegens hoogverraad, hij was een van de leiders van de opstand tegen de Senaat. Haar moeder dwingt Mia te kijken naar hoe Darius Corvere en zijn mederevolutionairen ter dood worden veroordeeld: Kijk nooit weg, wees nooit bang en vergeet nooit. Als zij en haar moeder vervolgens zelf door de wrede Consul Scaeve worden opgepakt, weet Mia te ontkomen voordat ze de kans krijgen haar te verdrinken. Haar moeder en broertje hebben minder geluk en belanden in de Steen der Wijzen, de gevangenis van de stad Godsgraf.

Schaduwkat

In Nimmernacht vlucht Mia weg door deze stad, gebouwd met de botten van een dode God, tot ze terecht komt bij Mercurio, een antiekhandelaar. En ook ex-huurmoordenaar. Hij ontdekt al snel wiens dochter zij is en ziet dat ze inmiddels geen gewoon meisje meer is. Mercurio herkent in haar een Donkerling. Haar schaduw heeft zich na de brute moord op haar vader vermengd met een ander wezen, dat de vorm aanneemt van een kat. Een kat die haar angst drinkt.

Wraak

Mia wil wraak. En Mercurio kan er voor zorgen dat zij die kan nemen. Hij wordt haar leermeester in de kunst van het moorden. Hij bereidt haar voor op de school van De Rode Kerk. Op haar 16e reist zij af naar Ashkah, waar ze een zware training zal ondergaan om een van de dodelijkste huurmoordenaars ter wereld te worden. Maar op deze school is niets wat het lijkt: niemand is je vriend en de leraren zijn misschien wel het dodelijkst van allemaal. 

Romeinse inspiratie

Nimmernacht is het eerste deel van een nieuwe trilogie geschreven door Jay Kristoff. Een Fantasy reeks waarin hij zich duidelijk heeft laten inspireren door het oude Rome en Venetië. Wrede en corrupte politici die strijden om de macht, bijzondere cultussen en religies die bol staan van occulte rituelen. Is het flauw om De Rode Kerk, de school van huurmoordenaars, te vergelijken met Zweinstein? Nee hoor, Kristoff geeft zelf toe dat Mia naar een soort van Zweinstein gaat waar ze leert moorden (en nog een paar andere pikante dingen). 

Verrassend

Dat lijkt op het eerste gezicht niet bijster origineel. En ook de dialogen vervallen hier en daar in clichés. Vooral in het begin van het boek halen de ietwat hoogdravende schrijfstijl van Kristoff, de hoeveelheid voetnoten en alle flashbacks de vaart uit het verhaal. Maar Nimmernacht is zo'n verhaal waarbij de beloning wat later komt, en dan na de eerste 3 hoofdstukken blijft boeien. Bomvol actie, verrassende wendingen en met een sterke vrouwelijke hoofdpersoon. Kom maar op met dat vervolg!

Het tweede deel is ook al in het engels verschenen: Godsgrave.