Header ola en de dingen
Header ola en de dingen
Recensie

Ola en de dingen van Coco Schrijber is een nachtmerrie verpakt in prachtige beeldspraak

Ola en de dingen is de tweede roman van filmmaker en auteur Coco Schrijber. Ook in deze roman trekt ze de aandacht door haar unieke schrijfstijl die de lezer op een aangrijpende manier meeneemt in de gedachten van een jong meisje dat wild om zich heen slaat.

Achter de gevel van een doorsnee huis

Op de eerste pagina’s lijkt het leven van Ola nog enigszins normaal. Ze woont in een gewone wijk, in een doorsnee huis. Ze heeft een zesjarig broertje, Noah, dat ze soms uit de weg gaat en soms aanhaalt. Maar dan blijkt die broer wel erg te lijden onder de dood van hun vader en is het Ola die voor haar moeder zorgt in plaats van omgekeerd. Haar moeder is namelijk door een infuus aan de bedbank in de woonkamer gekluisterd. De lezer komt pijlsnel terecht op een zinkend schip waarop iedereen wankelend overeind probeert te blijven. Het is puur overleven en dat vergt te veel energie. De dramatische start komt vrijwel meteen tot een crescendo waarbij de lezer verschillende mokerslagen kort na elkaar te verwerken krijgt.

“Ik deed alsof er niets aan de hand was. Met bovenmenselijke kracht probeerde ik normaal te doen. Daar was deze wijk op gebouwd. Daar hadden de architecten over nagedacht, de plannen waren goedgekeurd. Maar het lukte niet.”

Een lugubere roadtrip

Ola is een hoofdpersonage dat van begin tot eind intrigeert. Ze is een vat vol tegenstrijdigheden, een tiener die gevangen zit in haar explosieve fantasieën. Schrijber schetst een complex plaatje dat voortdurend verandert. Dat is soms vermoeiend, maar steeds neemt de nieuwsgierigheid naar Ola’s volgende stap de overhand. Wanneer ze haar ouderlijk huis ontvlucht ontmoet ze de meest uiteenlopende mensen: een kindsoldaat, een skelettenvrouw en een karbonkelman. Zelfs in het bos, waarvan ze vermoedt dat het boordevol niemand zit, loopt ze toch een stroper tegen het lijf. Wat alle personages bindt is een excentriciteit die Ola tegelijk aantrekt en afstoot, waardoor ze nooit lang op één plaats blijft. Onderweg denkt ze na over haar kinderjaren en haar positie in de wereld.

“Soms ben je enig in je soort. Dat klinkt beautiful, als een compliment, een prijswinnend genre, maar waar hoor je dan thuis? Als er maar een van jou is?”

Een uniek boek dat je zelf moet lezen

Coco Schrijber creëert een aangrijpende en bizarre verhaallijn die met niets te vergelijken is. Net als Ola is dit boek enig in z’n soort. Ook de schrijfstijl is bijzonder. Ola’s gemoedstoestand wordt op een bijna tastbare manier weergegeven in onafgemaakte zinnen vol verzonnen woorden die met een krachtige cadans op de lezer afgevuurd worden. Ola en de dingen is een nachtmerrie verpakt in prachtige beeldspraak die de gruwel niet kan uitwissen, maar wel behapbaar maakt. Door het hele boek blijf je je afvragen wie Ola werkelijk is: “Een meisje dat je kunt pakken op een parkeerplaats, een meid die gek is en wild en in toom gehouden moet worden. Een onbetrouwbaar sujet, een loslopend gevaar op ramkoers, een dief, een messentrekker, een moordenaar.” Volgens Ola is ze enkel zichzelf. Aangezien elke lezer zijn eigen versie zal vormen, zit er niets anders op dan het boek zelf te lezen. Het is zeker de moeite waard.