Header lied voor de vermisten
Header lied voor de vermisten
Recensie

Lied voor de vermisten van Pierre Jarawan is intrigerend en bloemrijk beschreven

Door: Elske
07-07-2020

Pierre Jarawan debuteerde in 2016 met De zoon van de verhalenverteller. Dit ontroerende verhaal werd veelvuldig verkocht en geprezen. Jarawan laat in zijn roman Lied voor de vermisten opnieuw zijn prachtige schrijfstijl en een stukje van de Libanese geschiedenis zien.

De dertigjarige Amin kijkt terug op zijn verleden. Hij vluchtte samen met zijn oma naar Duitsland omwille van de burgeroorlog die in Libanon woedde. Toen ze terugkeerden naar Beiroet moest Amin zijn plek zien te vinden in een land dat voorgoed veranderd was. Daarbij leek iedereen met geheimen te kampen: zijn vriendschap met de soms onvindbare Jafar, zijn oma en haar raadselachtige schilderijen, en ook familievriend Abbas - die hen altijd en overal vergezelde - leek een dubbele agenda te hebben. Tegen de achtergrond van het naoorlogse Libanon, proberen de Amin van nu en de Amin van vroeger al deze geheimen te ontrafelen.

''Vertellen,’ zei hij, ‘kan niets van wat verloren is gegaan, terughalen. Maar het kan het verlorene toegankelijk maken.''

Tijdsprongen

Het verhaal speelt zich af in verschillende periodes: vóór de Burgeroorlog wanneer Amin in Beiroet woont, tijdens de burgeroorlog wanneer Amin in Duitsland woont, direct erna, en een nog langere tijd erna als Amin terugkeert naar Libanon. De sprongen tussen de verschillende periodes worden in eerste instantie voornamelijk tussen hoofdstukken gemaakt, maar later ook binnen hoofdstukken. Jarawan duidt deze sprongen niet consequent, waardoor het de lezer veel energie kost om fragmenten in de juiste periode te plaatsen. Zelfs na het herlezen van stukken, wordt het nog niet altijd duidelijk in welke periode het verhaal zich bevindt. De lezer verliest hierdoor grip op het verhaal.

Bloemrijk taalgebruik

De schrijfstijl van Jarawan verdient alle lof. Moeiteloos lijkt de auteur woorden aan elkaar te rijgen, waarmee zinnen worden gecreëerd die je als lezer het liefst stuk voor stuk wilt onthouden. Jarawan gebruikt veel woorden om details van situaties te beschrijven, bijvoorbeeld om een precieze geur of kleur te duiden. Thema’s als vriendschap en oorlog worden daardoor ook schitterend uitgewerkt, evenals de personages. De door Amin gemaakte notities van gesprekken die hij in Beiroet hoort, maken het verhaal levendiger. Hoewel het bloemrijke taalgebruik en de vele details het tempo van het boek hier en daar beperken, is hun meerwaarde overduidelijk: ze zorgen ervoor dat de lezer zichzelf in het verre Beiroet waant.

Interessant slotstuk

Lied voor de vermisten is een prachtig geschreven verhaal dat interessante thema’s behandelt. Alleen al door de schrijfstijl is dit boek het lezen meer dan waard. De combinatie met een stuk geschiedenis van de burgeroorlog in Libanon, schitterende personages en het interessante slotstuk maken het een indrukwekkend boek. En ze doet de energie die het de lezer heeft gekost om de slecht aangeduide tijdsprongen te kaderen, haast vergeten.

Elkse recensent afbeelding
Elske