Header recensie de wachtpost
Header recensie de wachtpost
Recensie

In De wachtpost verliezen auteurs even het unieke van Jack Reacher uit het oog

18-12-2020

Lee Child is een superieure auteur en Jack Reacher is een internationale held en favoriete personage van veel lezers. Inmiddels zijn er vierentwintig verhalen in de Jack Reacher-reeks verschenen en er is nauwelijks sleet te ontdekken. Ook Jack Reacher stijgt in leeftijd en dan nemen sommige lichamelijke prestaties wat af. Zelfs die evolutie kun je in de serie ontdekken en de Reacher van deze tijd zal het meer van zijn intelligentie en ervaring moeten hebben.

Hoewel zijn vuisten zo af en toe nog weleens uit willen schieten. Na vierentwintig delen vond de geestelijke vader Lee Child het welletjes maar zijn jongere broer Andrew wil maar wat graag het stokje van hem overnemen. Hun eerste co-productie is het vijfentwintigste deel: De wachtpost.

Ruikt onraad

De woonplaats van Rusty Rutherford ligt in een digitale lockdown. Ransomware heeft het volledige gemeentelijke IT-apparaat stilgelegd, en Rutherford was ten tijde van die actie de IT-manager. Wetende dat hij niet schuldig is aan de IT-blokkade heeft hij wel direct ontslag gekregen en komt hij een lokaal koffiebarretje uit als hij Jack Reacher passeert die er naar binnen wil. Reacher’s intuïtie ruikt onraad en gevaar terwijl Rutherford zich nergens van bewust is. Drie belagers scharen zich rond hun slachtoffer en Reacher kan niets anders dan de weerloze Rutherford helpen. Uiteindelijk lijkt het er op dat ze hun slachtoffer in een auto wilde duwen en ontvoeren. Met Reacher in de buurt is dat zo eenvoudig nog niet maar de redder in nood wil wel weten wat de reden is van de verhoogde belangstelling voor Rutherford. Alles heeft te maken met het IT-probleem en Reacher voorziet dat de dreiging nog niet voorbij is en besluit een paar dagen te blijven en de zaak uit te zoeken…

Er ging een koude rilling over zijn rug. Een signaal van een oeroud alarmsysteem dat vast verankerd zat in het primitief deel van de hersenen, dat intuïtief de patronen en bewegingen herkende van rondsluipende roofdieren.

Zoektocht naar de werkelijkheid

De plot in De wachtpost ontwikkelt zich al snel tot een zoektocht naar de werkelijke reden van de ‘populariteit’ van Rutherford. Als Reacher dan ook nog de aanwezigheid ontdekt van CIA-agent Marty Wallwork en undercover special FBI-agent Margaret Fisher, is hij overtuigd met iets groots in aanraking te zijn gekomen. Maar wat dat is, staat waarschijnlijk op een van de servers die inmiddels verdwenen zijn. De zorg over Rutherford en het vinden van de servers krijgen de hoogste prioriteit van hem, naast af en toe een bemoeial uit zijn looppad verwijderen…

Kenmerken verdwijnen

Waren de verhalen en avonturen van Jack Reacher wel onderscheidend te noemen, daar is in dit 25e deel weinig meer van te merken. De broertjes Lee doen hun uiterste best om een eigentijds verhaal neer te zetten en dat lukt nog wel maar het kenmerkende dat een ‘Jack Reacher’ altijd had is nu wel wat verdwenen. Zet voor de hulpvaardige en rechtzoekende mannetjesputter iemand anders in zijn plaats en De wachtpost is een verhaal zoals er tientallen zijn. Terwijl het altijd dat unieke tintje was dat de auteur toe wist te voegen wat ook al zoveel boeken zo succesvol is geweest. Nu schuurt het regelmatig met de geloofwaardigheid.

Wake-up call

Reacher loopt al een eindje in de vijftig en op die leeftijd dan nog even zes tegenstanders met een paar tikken buiten gevecht stellen alsof je dertig bent, is enigszins overdreven te noemen. In eerdere avonturen werd zijn scherpzinnigheid en intelligentie zijn belangrijkste wapen, nu is dat hier even vergeten. Daarbij is het onderwerp ook niet bijster flitsend en spannend te noemen dus maakt het dit alles tot een middelmatig, niet erg opvallende, redelijk trage thriller. Daar kun je Reacher niet op afrekenen, die doet ook maar wat hem wordt opgedragen maar voor beide auteurs mag dit wel een wake-up call zijn.