Header boek nulpunt
Header boek nulpunt
Recensie

Nulpunt van Jørn Lier Horst en Thomas Enger: Een thriller waarin twee auteurs samensmelten tot één.

04-03-2020

Jørn Lier Horst bracht samen met Thomas Enger het boek Nulpunt uit. Jørn Lier Horst staat bekend om zijn misdaadserie over inspecteur Wisting. De boeken Rode sneeuw, Jachthonden, De Kluizenaar en Dwaalspoor behoren tot deze reeks. Zijn schrijfpartner,Thomas Enger, staat bekend om zijn rauwe stijl van schrijven, wat je als lezer kan waarderen of niet. Enger debuteerde met het boek Schijndood wat erg goed werd ontvangen. Zijn andere vijf boeken behoren tot de reeks over Henning Juul. De schrijvers hebben voor het huiveringwekkende boek Nulpunt hun schrijftalenten gebundeld.

De verdwijning

Wanneer de atlete, Sonja Nordstrøm, niet komt opdagen bij haar boekpresentatie maakt niemand zich zorgen. Journaliste Emma Ramm gaat vervolgens naar haar opzoek. In het huis van de atlete treft ze een chaos aan. Meteen wordt rechercheur Alexander Blix ingeschakeld om de zaak te onderzoeken. Ongewild moeten deze twee mensen met elkaar samenwerken. Terwijl Emma op zoek gaat naar het beste verhaal, richt Blix zijn pijlen op de moordenaar. Maar wat ze ook doen, de moordenaar is elke keer net een stapje voor. Het aftellen is begonnen.

“Hij is bevroren en begint nu net te ontdooien.”

Flashbacks

Het verhaal begint gelijk met actie, daar hou ik wel van. Je leest hoe Blix en Fosse worden opgeroepen om naar een huis te gaan waarin schoten zijn gelost. In dat huis zitten daarnaast ook nog twee kinderen. Uiteindelijk blijkt dit een flashback te zijn van een gebeurtenis die zich jaren geleden heeft afgespeeld. Zulke flashbacks gebeuren vaker in het boek en ik vind het jammer dat het boek niet duidelijk aanduidt wiens verhaal je aan het volgen bent en wanneer en waar het zich afspeelt. Je gaat bijvoorbeeld van het verleden, naar Blix en dan vervolgens naar Emma. Vooral in het begin was het even ondervinden bij wie of waar je zat. Maar hoe verder je in het boek komt, hoe vlotter je het doorhebt. Dit boek zuigt je niet op, maar het zorgt er wel voor dat je aandacht erbij blijft. Verder leer je de personages goed kennen gedurende het verhaal en met sommigen bouw je een soort band op.

Onvoorspelbaar plot

Het einde van het boek had van mij wel iets uitgerekt mogen worden. Ik vond dat het te snel afliep. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik de moordenaar niet had zien aankomen aan het einde. En dat gebeurd niet vaak bij mij. Wel miste ik wat meer diepgang rondom de moordenaar. Op het moment dat een personage in het boek aangeeft dat hij of zij medelijden heeft met de moordenaar, begreep ik dat niet helemaal. Ik miste dat juist doordat de moordenaar pas echt op het laatst onthuld wordt en er wordt maar een bladzijde aan informatie over die persoon prijs gegeven. Ik mis wat achtergrond informatie van de moordenaar.

Mooi samenhangend geheel

Als je het verhaal leest, zonder kennis van beide auteurs, kan je moeilijk onderscheiden wie wat geschreven heeft in het boek. Het verhaal loopt vlekkeloos in elkaar over zonder haperingen of een duidelijke verandering in schrijfstijl. Het is een goed boek! Ik heb het met plezier gelezen en ik hoop dat beide mannen vaker hun pennen ineen slaan. Wel zou ik aanraden om het boek te lezen zonder auteur informatie, want de kans is groot dat je anders door hebt door wie wat is geschreven en dat kan misschien afleiden. Mijn advies is: nestel jezelf op de bank en geniet van het werk van beide mannen. Ik leg het boek in de kast om hem ooit nog eens te lezen!

Tamara Gruben