Header recensie tel tot tien karen rose
Header recensie tel tot tien karen rose
Recensie

Tel tot tien van Karen Rose: "Gruwelijk spannende en meeslepende thriller"

22-12-2020
2 min

In Tel tot tien maken we kennis met brandinspecteur Reed Solliday, die samen met rechercheur Moordzaken Mia Mitchell een seriemoordenaar moet pakken die bij elke moord brand sticht. Hoewel dit voor mij het eerste boek was dat ik las van Karen Rose, heeft ze al tientallen boeken geschreven, die zich afspelen in allerlei verschillende Amerikaanse steden. Tel tot tien is het vijfde boek dat zich afspeelt in Chicago.


Mitchell en Solliday zijn op zoek naar een moordenaar die heel doelgericht lijkt te moorden. Aan de politie de taak om het verband tussen de slachtoffers te vinden, zodat ze de moordenaar kunnen stoppen. Ondertussen hebben ze te dealen met hun eigen problemen: Mia's partner is onlangs neergeschoten, waarbij ze zelf ook gewond is geraakt. Eigenlijk mag ze nog niet aan het werk, maar als een echte eigenwijze politievrouw laat ze niemand zich vertellen wat ze wel en niet mag. En Reed is nog steeds de dood van zijn vrouw aan het verwerken. Aanvankelijk zitten ze er niet op te wachten om samen te werken, maar gaandeweg komen ze erachter dat ze elkaar toch wel erg leuk vinden… en die afleiding kan levensgevaarlijk zijn tijdens het werk.

Verhaal van alle kanten

In de meeste boeken is óf het plot goed uitgewerkt, óf de personages. In Tel tot tien is dat beide het geval. Halverwege ontdekt de politie de identiteit van de moordenaar al, maar dan moet de echte klopjacht nog beginnen. Maar de moordenaar is niet dom en laat zich niet zomaar vangen. Ook wordt er deels vanuit zijn perspectief geschreven, waardoor het verhaal soms echt gruwelijk wordt. Mensen die daar niet van houden, kunnen dit boek misschien beter niet lezen. Maar doordat het verhaal vanuit alle kanten wordt verteld, wordt het minder eendimensionaal en kun je enigszins begrijpen waarom de moordenaar doet wat hij doet.

Echte personages

Naast het goed uitgewerkte verhaal is er ook voldoende ruimte voor de personages om zich te ontwikkelen. Mia Mitchell is niet alleen een standaard harde politievrouw, maar ook een mens met gevoelens en verlangens, die in de loop van het verhaal veranderen. Ook Reed is niet zomaar een brandweerman en weduwnaar. Zijn personage heeft ook een diepere laag, waardoor hij bijna
een mens van vlees en bloed is die net als iedereen zijn eigenaardigheden heeft en fouten maakt.

Conclusie

Voor mij wordt een boek veel leuker om te lezen als personages echt zijn en je je kunt voorstellen dat het je buren zijn. Tel daarbij op dat het verhaal goed in elkaar zit en ook nog eens superspannend is, en je hebt een dijk van een thriller. Het boek heeft bijna 500 pagina's, dus je kunt lekker lang lezen.