Recensie

Vergeet de meisjes: mysterieus boek aangeraden door DWDD-boekenpanel

29-09-2017
Vergeet De Meisjes Header 2

De Amerikaanse journalist Fields reist met enige tegenzin naar Voorhorst om de beroemde schrijver Iris Kouwenaar te interviewen. Al gauw wordt hij overrompeld door een fascinatie voor de raadselachtige relatie tussen Iris en haar huisgenoot Kay. Hij dringt hun leven binnen en observeert de totale toewijding waarmee Kay haar steeds zieker wordende vriendin verzorgt. In hun eigen kleine wereld, tussen de muren van een slaapkamer in West-Friesland, zijn de twee vrouwen aan elkaar overgeleverd.

Geheimzinnig

Bij het zien van de saaie cover weet je niet wat je moet verwachten. Het was misschien mooier geweest als op de cover van Vergeet de Meisjes een foto van Iris in bed was geplaatst, dan had je een klein tipje van de sluier gehad van waar het boek over zou kunnen gaan. De titel doet geheimzinnig aan, je wilt weten wat ermee bedoeld wordt, waarom de meisjes vergeten moeten worden. Het is een titel, waarvan je later in het boek pas doorkrijgt, dat die bij het boek past.

Het is een verhaal waarvan je niet helemaal weet wat je ermee aan moet, maar je wilt toch steeds verder lezen als je er eenmaal in bent begonnen. Je wilt weten hoe het verder gaat lopen, wat de precieze band is tussen Iris & Kay, waarom mensen niet mogen weten wat er echt achter de deuren van het huisje in West-Friesland gebeurt, of Fields uiteindelijk gesnapt wordt, wie hem als eerste zal snappen en hoe hij zich eruit zal praten.

Spontaan op je nagels bijten van spanning

Soms is het verhaal wat warrig en moet je een stukje een paar keer terug lezen om het te begrijpen en dan nog kan het even duren voor je het stukje echt begrijpt. Er zijn een paar spannende momenten zoals tijdens een autorit van Amsterdam naar het West-Friese dorpje. Je gaat spontaan op je nagels bijten omdat je niet weet hoe het gaat lopen.

Poëtisch geschreven verhaal over een meer dan gewone vriendschap

Er staan prachtige zinnen in zoals: "Of eigenlijk, of ik de liefde voor een geliefde verloor." en 'Ik herinner me dat ik zei dat vriendschap net zo waarachtig kan zijn als romantische liefde.' Een hoofdstuk is haast poëtisch geschreven met zinnen van wat Iris zich herinnert. Het slot komt als een verrassing en deels toch ook weer niet omdat je, als je het verhaal goed hebt gelezen, het ook wel had kunnen zien aankomen.

Het is een verhaal over vriendschap dat meer is dan een gewone vriendschap, obsessie voor iemand hebben, onzekerheid en jaloezie. Je krijgt bewondering voor Fields, ook al keur je niet alles goed wat hij doet. Met Iris en ook met Kay, kan je alleen maar medelijden hebben. Kan niet zeggen waarom, want dan zou ik te veel verraden.

Kortom: als je van een mysterieuze verhalen houdt, dan is dit boek zeker een aanrader.