Vakantie

Review: Vakantie bij Tiffany's

Mijn naam is Annette Kop Jansen. In het dagelijks leven ben ik werkzaam als inval leerkracht in het basisonderwijs. Naast een telefoon, portemonnee, pennen, agenda, sleutels, bonnetjes en nog meer rommel vind je in mijn tas ook altijd een boek. Deze keer geef ik mijn mening over Vakantie bij Tiffany’s van Francesca Baldacci.

Waar gaat het over?
Twee maanden voor haar huwelijk wordt Angy gedumt door haar verloofde Marco. Woest en verdrietig vertrekt ze naar Italië waar ze een vakantiebaantje vindt bij Tiffany’s, een hotel in jaren zestig stijl. Alles daar herinnert haar aan de film Breakfast at Tiffany’s. Haar tantes, die het hotel runnen, zijn erg blij met haar komst. Angy kan het meteen goed vinden met alle gasten, behalve met Renato, de manager van het hotel. Ze vindt hem een kwal en hij doet erg bot. Maar als ze samen moeten werken springen de vonken over. Hij is dan ook zo knap. Angy vindt de mysterieuze Guilio veel aardiger, hoewel hij duidelijk iets te verbergen heeft. Zou de man buiten het hotel hier meer mee te maken hebben.

Luchtig & naïef
Toen ik de achterflap van dit boek las, werd ik meteen enthousiast. Dit leek me een heerlijk boek om mee mee te nemen in mijn koffer naar Griekenland. Lekker luchtig en dus een ideaal strandboek! Ook had ik gelezen dat de schrijfster, Francesca Baldacci, het boek eerst in eigen beheer heeft uitgegeven en dat dit daarna een bestseller werd. Veelbelovend dus! Maar eenmaal lezende zakte mijn enthousiasme ver in mijn strandstoel...

15272142591 8B31Dee1F2 O2640

De personages

De personages in Vakantie bij Tiffany’s kwamen voor mij niet lekker uit de verf. Ik vond Angy erg naïef; op het ene moment is ze woest op Marco en wil ze wraak nemen op hem, nog geen paar dagen later lijkt ze alles over haar ex vergeten te zijn en loopt ze alweer met haar hoofd in de wolken. De dialogen voelen daarnaast wat onecht. De gesprekken tussen de personages zijn erg langdradig. Misschien ligt dit aan de vertaling of aan de schrijfstijl. Ook wordt er heel vaak verwezen naar de film `Breakfast at Tiffany’s’, wat natuurlijk logisch is, het boek is hier immers op gebaseerd. Maar de film heb ik niet gezien en dat maakt het lastig voor mij om een beeld te schetsen. De omgeving van het verhaal wordt wel fijn beschreven; je bent voor even in Italië. (En dat terwijl ik toch echt in Griekenland was! Misschien dat de lezers die ook de film hebben gezien zich meer kunnen vinden in dit boek.)