Interview

Ruth Ware: "tequila's en shotguns"

Cover Donker Bos

Verrassingen en filmrechten

Had je enig idee tijdens het schrijven dat het boek zo succesvol zou worden?
Absoluut niet. Ik hoopte het natuurlijk. Ieder boek is als een kraslot dat je nog moet krassen, vol verrassingen als het ware. Als ik een wensenlijstje had gehad, dan zouden het op een bestsellerslist staan en het verkopen van de filmrechten van mijn boek erop staan. Dit is geweldig.

Wilde je altijd al schrijfster worden?
Ik schreef al verhaaltjes vanaf mijn zevende of achtste. Die werden steeds langer. Ik durfde er nooit iets mee te doen. Juist omdat ik in het vak zat wist ik hoe lastig het was om alleen al gepubliceerd te worden. Laat staan succes te hebben. Dus schoof ik al mijn boeken onder het bed. Maar toen schreef ik iets waarmee ik het wilde proberen, ik voelde een dringende behoefte om hier mijn loopbaan van te maken.

Je eerste boek was dus een young adult boek?
Ja, dat was een niche waar ik niets van afwist, noch de agenten en editors kende. Dus als het op niets zou uitlopen, zou ik niet afgaan voor mijn naaste collega’s. Maar toen dacht ik: 'ik houd mezelf niet voor de gek, ik kan wel degelijk schrijven.' Toen was het tijd om een boek voor volwassenen te publiceren. Veel van mijn collega’s waren vrienden, een mixed blessing: het uitgeven is een zakelijke aangelegenheid, maar zij weten dat ik weet waar ik het over heb.

Ruth Ware 936

Rijm, strikt regime en Agatha Christie

Waar refereert de titel naar?
Naar een klassiek Engels kinderrijmpje dat al honderden jaren bestaat. Het gaat als volgt: There was a dark, dark house…and in house there was a dark, dark room, a dark dark cupboard, eindigend met een skelet. Alle kinderen bang natuurlijk! Als kind las ik een kinderboek waarin skeletten de hoofdrol speelden, dat bleef bij mij hangen. Overigens is de Nederlandse versie de enige waar de originele Engelse titel is gehandhaafd. Ze zullen wel beter dan ik weten wat werkt in een bepaalde markt. Zonder kennis van de taal in kwestie is het lastig de nuances in te schatten.

Agatha Christie gebruikte vaak kinderrijmpjes en volksverhalen als titels van haar boeken. Is het een ode aan haar?
Nee, niet bewust. Maar veel mensen spraken me erop aan, ook mijn agent en het kwam terug in veel recensies. Ik heb als kind wel veel Christies gelezen. James Patterson doet het ook dus ik ben in goed gezelschap.

Nora houdt een zeer strikte dagelijkse routine aan. Ze staat om 06.30 uur op en gaat schrijven. Doe jij dat ook?
Nee, ik heb niet half zo’n strikt regime. Ik doe niet aan hardlopen zoals Nora (die vraag is me al vaak gesteld). Ik ren nog net naar de bus. Mijn dagritme wordt wel bepaald door kleine kinderen. Er blijft maar weinig tijd over tussen de tijd dat ik ze naar school breng en weer ophaal. Dan schrijf ik.

Ruth Ware 936 2

‘Freaky’ vrouwelijke personages

Is er een onderwerp waar je niet over zou schrijven, zoals kleine kinderen die kwaad wordt aangedaan?
Ik heb veel moeite met boeken waarin expliciet (seksueel) geweld voorkomt, of inderdaad, geweld tegen kinderen. Dus ik kan me niet voorstellen dat ik hierover een boek zou schrijven. Niet zozeer uit morele overwegingen, maar ik zou er overstuur van raken; door erover te schrijven zou ik het nog intenser ervaren, ook zou ik research moeten doen.

Is er een trend voor ‘freaky’ vrouwelijke personages in boeken?
Misschien wordt simpelweg het evenwicht hersteld. Eerder waren er veel gestoorde mannelijke personages of seriemoordenaars, zoals Hannibal Lector. Vrouwen blijken ook in staat tot kwaad.

Heb je zelf ooit met geweld te maken gehad?
Niet echt. In de boek zitten wat pesterijtjes zoals ik die zelf vroeger ook heb ervaren, zowel plagen, als geplaagd worden. Maar als ik geweld had ervaren dan zou ik er niet over schrijven, dat zou te dichtbij komen.

Ruth Ware 1800

Mix tequila niet met shotguns

Had je een leuke schooltijd?
Toen ik een jaar of tien was ging ik door een ‘lelijk eendje’- fase. Maar rond mijn veertiende trof ik een geweldige groep vriendinnen die dat nog steeds zijn. Mijn beste vriendin ken ik uit die tijd. We hielpen elkaar echt door de schooltijd heen.

Heb je een boodschap?
"
Mix tequila niet met shotguns." Dat was een grapje. Laat de lezer maar zijn/haar eigen boodschap uit het boek halen. Het boek heeft een open einde en is voor meerdere interpretaties uitlegbaar.

Schrijf je aan een volgend boek?
Geen vervolg op dit boek, maar ik heb intussen een ander boek geschreven, The woman in cabin 10, over een journalist die een cruise maakt langs de Noorse fjorden. Dat wordt momenteel ge-edit. Eigenlijk zou ik zelf op een cruise moeten gaan en de kosten verhalen als research.