Recensie

Recensie Donker water: Lesje hogeschool-rechercheren in boekvorm

15-1-2019
Donker Water

Robert Bryndza is, ondanks de klank van zijn naam, een gewone Brit die nu in Slowakije woonachtig is, omdat zijn echtgenoot Slowaakse is. Een beetje verknipt hoofdpersonage is wel waar Bryndza goed mee aan de slag kan. Met de kwalificatie dat een protagonist die niet standaard is, veel interessanter kan zijn, heeft hij Erika Foster voor zijn verhalen tot leven gewekt. Erika is een inspecteur die in haar diensttijd haar geliefde verloor en heeft moeite om haar leven weer zin te geven. Ze wilt het proberen het bij politiekorps in een ander district, met een andere chef en andere teamleden. Na het succesvolle debuut Het meisje in het ijs gevolgd door De stalker in de nacht, verscheen onlangs alweer het derde avontuur Donker water met Erika Foster in de hoofdrol.

Spoorloos verdwenen

Inspecteur Erika Foster is met haar team en enkele duikers in een kreek op zoek naar een koffer met heroïne. Als ze die vinden hebben ze meer dan voldoende harde bewijslast om drugshandelaar Jason Tyler voor jaren achter slot en grendel te krijgen. Maar niet alleen de koffer wordt door de duikers naar boven gehaald. Een langwerpig pakket blijkt de verpakking te zijn voor een skelet, dat al enkele tientallen jaren in het water moet hebben gelegen. Haar vriend, patholoog Dr. Isaac Strong, vindt sporen van benzinebestanddelen in de resten van het meisje. Foster wil per se de leiding van het onderzoek naar het gevonden meisje op haar naam hebben, omdat voor elkaar te krijgen is de hulp van haar voormalige chef noodzakelijk. Inmiddels is bekend dat het skelet aan de 7-jarige Jessica Collins heeft toebehoord, die in 1990 spoorloos verdwenen is.

“Ze hadden niet in de gaten dat er een lange donkere man met een lange waxjas bij de fotografen stond, met een camera om zijn nek. In tegenstelling van de rest van de journalisten toonde hij weinig interesse in het huis van de familie! Hij hield beide rechercheurs scherp in de gaten en probeerde te bedenken wat hun volgende stap zou zijn”

Groeiende gevaardreiging

Lezers die besluiten om Donker water te gaan lezen kunnen rekenen op een knap beschreven en uitgevoerd stukje hogeschool-rechercheren. Bryndza is inmiddels een kei gebleken om minutieus en tot in de haarvaten een onderzoek op papier te krijgen. Omdat de activiteiten van Foster op de voet gevolgd wordt en een politieonderzoek vaak onverwacht alle kanten op kan gaan, zijn de plotwendingen dientengevolge niet van de lucht. De bestaande personages worden naar behoefte verder uitgediept en evolueren in de cadans van het verhaal mee. Nieuwe en soms eenmalige karakters krijgen voldoende mee om daar een goed beeld bij te kunnen vormen. Sommeer dit met een groeiende gevaardreiging, spanning en nieuwsgierigheid en je hebt de liefhebber van het spannende boek precies in de hoek waar je hem of haar als auteur wilt hebben.

Grote verschillen

De omgeving vergetend en alles wat niet met dit Erika Foster-avontuur te maken heeft krijgt een lagere prioriteit van de diep in het verhaal kruipende lezer. Daarmee lijkt de missie van Bryndza geslaagd en bevestiging geeft de schrijver zelf met de belofte dat er nog heel wat boeken van zijn hand gaan komen. Dat lijkt me tot dit moment zeker nog geen straf! Ook al suggereert de titel dat zijn debuut, Het meisje in het ijs, wel wat lijkt op zijn Donker water; lezen levert de overtuiging dat beide verhalen inhoudelijk grote verschillen tonen.