Recensie

Zomermeisjes van Jobien Berkouwer: een sterk en beloftevol debuut

05-10-2016
01 Header Zomermeisjes

We hadden Appie Baantjer, we hebben Simon de Waal en aan zijn zijde verschijnt nu ook Jobien Berkouwer. Want wie kan er nog beter een spannend politieverhaal bedenken en schrijven dan iemand die niet alleen in de (politie-)keuken heeft mogen kijken, maar er ook heeft gewerkt? De in Amsterdam woonachtige Berkouwer kan terugkijken op een heuse politiecarrière. Ze kent als afgestudeerd jurist de wet en heeft inmiddels haar eigen profiling-bureau. Alle ingrediënten 'in een pen gooien', wat mixen en het schrijftalent zijn werk laten doen. Zo moet Berkouwer ook hebben gedacht en voilà, daar is plotseling haar thrillerdebuut: Zomermeisjes.

Profiler Lot van Dijk

Lot van Dijk is afgestudeerd profiler en als zodanig opgenomen in het politieteam Twente. De teamleden - op moment alleen mannen - hebben voordien nog nimmer met een profiler gewerkt en willen eigenlijk niet afwijken van hun sterk verouderde en ingesleten werkwijze. Lot van Dijk krijgt de mogelijkheid om daar verandering in te brengen, totdat in een oud en vervallen zouthuisje het lichaam van Krista Wolff wordt gevonden. Het jonge meisje is aan een haak opgehangen en de toestand van haar huid impliceert dat ze al langere tijd geleden om het leven moet zijn gebracht.

Wie is de dader?

De sceptische onderzoeksleider Leo de Graaf wordt door korpschef Dick Rademaker gemaand om serieus met de kennis en adviezen van Lot van Dijk om te gaan en ze niet lachwekkend te maken. Een tweede lichaam wordt gevonden, ook met een ‘geleerde’ huid en Van Dijk is overtuigd dat hier een seriemoordenaar aan het werk is. Een daderprofiel is een eerste vereiste om hem of haar op te sporen en te doen stoppen….

Jobien Berkouwer, die de wereld van de recherche van binnenuit kent, geeft in deze buitengewoon knap geschreven en meeslepende thriller, een waarheidsgetrouw inkijkje in de politiecultuur en het opsporingsonderzoek naar een seriemoordenaar.

Jan Wilzing, oud-hoofdcommissaris van de politie

Twee of drie slachtoffers?

In Zomermeisjes schetst Berkouwer de politionele zoektocht naar een mogelijke seriemoordenaar. Vanuit voornamelijk het perspectief van Lot van Dijk en de gedachten van de moordenaar, wordt de lezer op de feiten gedrukt. In een gevecht, met enerzijds haar collega’s en anderzijds de tijd, stelt de jonge profiler zich volledig ten dienste van het politiekorps om ze te overtuigen van de noodzaak van een duidelijk en kloppend daderprofiel. Met voortdurend de reële mogelijkheid in gedachten van een derde slachtoffer, staat ze onder een steeds zwaarder wordende druk. Berkouwer maakt daarbij in haar verhaal geen fout en laat, zoals in de ‘echte’ maatschappij ook gebeurt, zelfs enkele verdachten oppakken om ze daarna weer vrij te laten.

Realiteit

Ze geeft daarmee een heldere en realistische inkijk in een doorsnee politieonderzoek. Origineel is het indrogen van lichamen, een thema dat niet regelmatig in thrillers wordt gebruikt en goed wordt uitgelegd. Evenals het motief van de dader dat net zo opmerkelijk maar ook begrijpelijk is mits je de achtergrond kent. Dus: goed bedacht en even goed weergegeven.

Personages en verhaallijnen

De personages krijgen voldoende aandacht en zijn, in relatie tot hun aandeel in het verhaal, goed uitgewerkt. Dat zou kunnen betekenen dat dit debuut zonder opmerkingen gerecenseerd wordt maar dan zouden alle verhaallijnen afgewerkt moeten zijn wat in Zomermeisjes niet het geval is. Er is een slachtoffer dat in de kleine gemeenschap waar iedereen alles van elkaar ziet en weet, spoorloos verdwijnt zonder dat dit wordt opgemerkt en er iets mee wordt gedaan. Het lijkt erop dat het verhaal daar een fractie te vroeg is gestopt. 

Conclusie

Verder is Zomermeisjes een sterk en goed debuut waar zeker voor een aantal personages nog een rol in de toekomst in het verschiet ligt. Laten we dat als lezer maar hopen, de auteur lijkt over voldoende potentie te beschikken.